คราวนี้จะมาพูด (บ่น?) เกี่ยวกับการทำโดจินในทัศนะของเราเอง เหอะๆ

ฉะนั้น ความคิดเห็นทุกอย่างที่จะออกมาต่อจากนี้ จะอัพแบบเอาตัวเองเป็นหลักสุดๆ (แหงเด่ะ ความคิดตรูเอง จะให้เอาแมวที่ไหนเป็นหลักวะ!?)

คุยกับปาร์คมาหลายครั้งแล้ว ว่าเดี๋ยวนี้ งานการ์ตูนไม่ค่อยน่าไป/ไม่สนุก คือไม่ใช่ว่างานไม่ดีนะ แต่บรรยากาศโดยรวมของงาน ที่รวมคนเดินงานเข้าไปด้วย

แบบ.... พอเอาไปเทียบกับงานการ์ตูนสมัยแรกๆอะ ตอนนั้นสนุกกว่าเยอะเลย งึมๆ

พอจะมีงานทีก็ตื่นเต้น บางทีก็ตั้งใจว่าจะรีบนอนแต่ดันคุยกับเพื่อนจนเกือบเช้า พอรู้ว่าจะมีงาน ก็ตื่นเต้นล่วงหน้านานมาก บางทีก็เป็นเดือนสองเดือน จะได้เจอเพื่อนอีกแล้ว

สมัยนี้ ขนาดรู้ว่าจะมีเพื่อนไปงานการ์ตูนเยอะมากๆ แต่ก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่

เรื่องการซื้อโดจิน เมื่อก่อน จะตื่นเต้นมากๆ เวลาไปซื้อโดจิน วิ่งไปวิ่งมาทั่วงานเหมือนคนบ้า (ตอนนี้ก็บ้าอยู่ ฮ่าๆ) แล้วก็จะ จน เครียด ซื้อโด บูทโน้นก็อยากได้ โต๊ะนี้ก็น่ารัก คิดมากเลือกไม่ถูกเลย จนบางทีก็คิดนานจนของหมด อดซื้อ (ก๊ากกกกกก)

เดี๋ยวนี้ อาจเป็นเพราะไม่มีเซอร์เคิลไหนออกเรื่องที่ชอบมั้งก็เลยทำให้เซ็งๆ ไม่มีแรงบันดาลใจ

นี่เป็นสาเหตุใหญ่ๆ ที่ทำให้มาช่วยกันทำโดปรินซ์ล่ะนะ แบบว่า อยากอ่าน แต่ไม่มีให้อ่านง่ะ

หลัง ๆ สาเหตุเริ่มเปลี่ยน กลายเป็น ทำโดติดลม อยากทำๆๆๆ สนุกดี ฮ่าๆๆ แกล้งตัวละครที่ชอบแล้วมีความสุข (Sนี่นา) จนตอนนี้ลิสต์โดที่อยากทำ เยอะมากๆ ประมาณว่าห้าปีถึงจะทำได้หมดตามเป้าหมายน่ะ ....เอิ้ก.....

เดี๋ยวนี้ พอเห็นงานการ์ตูนมีโดขายเยอะขึ้น ....ก็เกือบดีใจแล้วล่ะ พอดีมีแต่โดเรื่องที่ไม่อ่านอะนะเลยไม่รู้จะดีใจทำไม ก๊ากกกกกกกกกกก

กันดัมก็ไม่ดู (แน่นอนว่าตัดโดจินกันดัมไปได้เลย ซึ่งก็...กินไปหลายสิบเปอร์เซนเหมือนกันนะ) เคยอ่านแต่โด Gundum Wing อะ เพราะได้เคยดูคอมิกที่บงกชเอามาทำ สารภาพตรงๆว่า 'บ้านมีขายแต่ไม่เคยดูอนิเมกันดัมเลยแม้แต่ตอนเดียวไม่ว่าจะภาคใดๆก็ตาม' ว่ะ (หมายเหตุ-ชอบ Macross7 ก๊ากกก)
เดธโน้ตก็ไม่สนใจ (คือ L น่ารัก แต่เกลียดอีไลท์ ข้อหามารังแกL ที่น่ารัก และคิดว่า ที่ชอบเดธโน้ต ก็ตรงความเชือดเฉือนดักทางความคิด ก็เลยไม่สนใจโดจินเท่าไหร่ แบบ ไม่ตรงเป้าหมายในการอ่านเดธโน้ตง่ะ)
FMA ก็ไม่ได้ดูอนิเม มาได้ดูก็จากคอมิคที่SIC ออก ซึ่งก็... หลังจากที่วงการการ์ตูนออกโดFMA มาแล้วเป็นปีๆ
KH ไม่ได้เล่น... ฮ่าๆๆๆ ไม่ได้เล่น ไม่ชอบเกมส์ 3D ถึงเกมส์มันจะ D เอ้ย ดี ก็เถอะ
ไม่ชอบอ่านโดจินขาย Fan-service จริงๆก็รวมถึงการ์ตูนทั่วไปด้วยแหล่ะ ไม่ชอบอ่านการ์ตูนที่มีแต่ฉากแฟนเซอร์วิส อ่านแล้วรู้สึกว่าโง่ ๆ ยังไงไม่รู้ จิ้นเองดีกว่าเยอะเลย (แต่แฟนเซอร์วิสโคโนมิน่ารักกกกกกกกก เออ กรูลำเอียง 555+)
เกมส์ไม่ค่อยได้เล่น ถ้าออนไลน์ก็เล่นแต่ RO เกมส์อื่นพยายามเล่นแล้ว แต่รู้สึกว่ามันปิดกั้นอิสระทางความคิดไปหน่อย จริงๆแรคนี่ระบบดีนะ แต่คนเล่นในไทยมัน....แสดดดดดดดดดดด ไปหน่อย...เอง...

ทั้งหมดที่กล่าวมา ยังไม่รวมถึง คู่ที่ตัวเองชอบ กับคู่ที่คนทำโดชอบ นะ...

มาพูดถึงเรื่องโดจินกันดีกว่า เดี๋ยวนี้คนทำโดจินเยอะมาก จนทำให้เราได้พบสิ่งหนึ่งที่ทำให้แสลงใจเวลามอง ตอนจบงานทั้งหลาย

บางบูท มีโดกองบนโต๊ะเหลือเยอะมากๆ.... บางคนก็ เอามาเดินโฆษณาขายตามโต๊ะชาวบ้านเอาเลย

แน่นอนว่าเราน่ะ.... ไม่ซื้อหรอก!!!

ถ้าจะซื้อ ก็ไม่ต้องมาเร่ขาย ยัดเยียดขายหรอกนะ ตูมีหัวคิดตัดสินใจซื้อเองได้
และในฐานะคนทำโดจิน ก็ไม่ภูมิใจเลยถ้าโดจะขายได้เพราะเอาไปยัดเยียดขายน่ะ ยอมขายไม่ออกดีกว่า

มาลองวิเคราะห์กันเล่น ๆ มั้ย ทำไมบางเซอร์เคิลขายดี แต่บางเซอร์เคิลก็...ขายไม่ออกซักเล่ม....

1.โดจินในตลาดเยอะขึ้น แต่ตังในกระเป๋าคนซื้อ มีเท่าเดิม

ต้องให้แจกแจงด้วยมั้ย ว่า ระหว่างโดเรื่องที่ชอบ + เส้นสวย กับ โดเรื่องที่ชอบ + เส้นงั้นๆ คนซื้อจะเลือกเล่มไหน? ไม่เถียงว่า บางเรื่องเส้นไม่สวยแต่เรื่องสนุก แต่คำว่า โดเรื่องที่ชอบเนี่ย มันรวมถึง ความสนุกของเรื่องเข้าไปแล้วนะ

พูดง่ายๆว่า ถ้าเรื่องดีเท่ากัน แต่เล่มที่เส้นสวย กับ เล่มที่เส้นไม่สวย(เท่าเล่มแรก) คนจะซื้อเล่มไหนล่ะ

ถึงจะบอกว่า ตั้งใจทำด้วยความรัก แต่คนซื้อน่ะ เค้าจะคิดแค่ เรื่องไหนที่ควรเอาเงิน(ซึ่งเก็บอย่างลำบาก) มาซื้อโด ไอ้ความเหนื่อยยากของคนทำน่ะ มันก็เหนื่อยเหมือนกันทุกคนล่ะวะ เหมือนกับการขายทั่วไป คนทำจะลำบากแค่ไหนน่ะ คนซื้อเค้าไม่อยากฟังหรอก เค้ามองแค่ งานที่พิจารณาเนี่ย มันคุ้มค่ากับการจ่ายเงินรึเปล่า จบ

วิธีแก้ - พิจารณางานตัวเองอย่างสายตาที่เป็นกลาง ว่ามันสวยหรือมีข้อติตรงไหนบ้าง เลือกฟังคำวิจารณ์งานให้ดี หลายๆคนเลยที่ชมแบบ ชมตามมารยาท (*ex - วาดสวยจัง, น่ารักจังเลย, งามมาก, วาดเก่งว่ะ อิจฉา , บลาๆ etc,. ) แต่บางคนมันก็ติแบบ... ถ้าทำตามที่มันพูดมาได้เนี่ยคงไปทำงานให้ฮอลลีวู้ดไปแล้วล่ะ(โว้ย)

ใช้วิจารณญาณ (ถ้าจะมี) ในการพิจารณาคอมเมนต์ที่ได้จากคนดูรูป ว่าอย่างไหนควรเชื่อ อย่างไหนควรทิ้งแมร่งไปซะ อย่างไหนควรเอามาเก็บเป็นกำลังใจ ใช้สมองซีกขวาบ่อยแล้ว ก็ควรใช้สมองซีกซ้ายกันบ้าง)

2. เนื้อเรื่องโด

อันนี้... พูดอย่างลำเอียง คือ ไม่ชอบอ่านโดที่....
A.มันเริ่มเรื่องมานิดนึง ก็ทำxxx ทำ yyy กัน แล้วก็มีพูดจาสรุปส่งท้าย จบ ....แบบ.... กรูเสียเงินซื้อโดเป็นร้อย (เดี๋ยวนี้กี่คนที่ขายต่ำกว่าร้อยล่ะ) ขอให้มีอะไรคุ้มเงินกรูหน่อยได้มั้ยวะ ไอ้เรื่องทำ xxx ทำyyy น่ะ กรูจิ้นเองก็ได้ ถ้าไม่ใช่เส้นสวยเทพล่ะก็ ไม่รู้จะซื้อมาดูอะไร

แต่ถ้าใครชอบซื้อ ....ลางเนื้อชอบลางยา รสนิยมใครก็ของคนนั้น มิเกี่ยว (แค่จะบอกว่า โดประเภทนี้ จะไม่ได้กินเงินเรา เท่านั้นเอง)

B. โดรันทดชีวิต

คือ... เป็นคนไม่ชอบเรื่องเศร้า.... แบบ จะเศร้าก็ให้มันมีขอบเขตหน่อย ไม่รู้จักหารอยยิ้มให้ตัวเองซะบ้าง ก็เชิญร้องไห้ไปจนตายเหอะ (คือเป็นคนขี้รำคาญ เบื่อพวกชีวิตรันทดแล้วมานั่งโทษนู่นโทษนี่ ไร้สาระ เสียเวลา แทนที่จะเอาเวลาไปแก้ไข มัวแต่มานั่งจ้องปัญหาแล้วบ่น ทำไมชีวิตกรูมันรันทดอย่างนี้วะ บลาๆ)

หาเรื่องสนุกใส่ตัวเองซะบ้าง เผชิญปัญหาด้วยรอยยิ้ม ดูดีกว่า ร้องไห้ไปแล้วนั่งสลดกับพื้นให้ปัญหามาต่อยหน้าเอาต่อยเอาแบบไม่ป้องกัน

แต่อันนี้บางคนก็ชอบเรื่องเศร้าๆ เราก็มิได้ว่า แค่จะบอกว่า ไม่ชอบอ่าน เลยไม่ซื้อแน่ๆ เท่านั้นเอง

C. ราคาแพงเว่อร์

คือ...พ่อไม่ได้ชื่อบิลเกต เข้าใจว่า ต้นทุนมันสูงทำให้ต้องขายแพง.... แต่.... พูดกันตรงๆ นี่กะจะขายโดจนรวยเลยรึไง คนทำโดก็รู้กันอยู่ว่า ต้นทุนน่ะ มันจริงๆประมาณเท่าไหร่ต่อเล่ม หลายๆคนมาแบบ ปกภาพสี (ก็แค่ไม่ถึงกับขี้เหร่ แต่ไม่สามารถใช้คำว่างามได้) เย็บเล่มแบบสันกาว ไม่ได้เย็บแมกซ์ แค่นี้ก็มาร้อยอัพกันหมด จะเกินไปหน่อยรึเปล่า แล้วเนื้อหาข้างในน่ะ มา สามสิบหน้างี้ (สิบห้าแผ่น) ยี่สิบกว่าหน้างี้ (สิบกว่าแผ่นต้นๆ) เนื้อหาก็ไม่ได้ดีเด่แบบ อ่านแล้วบรรลุสัจธรรม อ่านแล้วทำให้ต้องหยิบมาอ่านอีกหลายรอบ อ่านแล้วมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องนึกถึงอยู่ ขายราคาร้อยอัพนี่ แพงไปนะ พูดตรงๆ ตามประสาคนยังหาตังเองไม่ได้

ขอบอกว่า ที่กลุ่มเราขายโดเนี่ย กำไรน่ะ ยังไม่พอค่ารถ + ค่ากินข้าว ในระหว่างที่ออกมานัดมีตกลุ่มเพื่อทำโดเลย พูดง่ายๆ ก็ติดลบน่ะแหล่ะ ไอ้กำไรที่ว่าเนี่ย คือส่วนต่างในราคาขายกับราคาที่จ่ายโรงพิมพ์ไป แต่ถ้าหักค่าใช้จ่ายจิปาถะ มันก็ติดลบชัดๆ

ใครทำโดหวังรวยน่ะ... คิดผิดแล้วล่ะ ซื้อหวยยังมีโอกาสมากกว่าเยอะ (ว่าแต่งวดนี้เลขไรหว่า?) ที่ทำโดไปน่ะ หวังแกล้งคนเท่านั้นแหล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

หมายเหตุ - ย้ำอีกรอบที่สองล้านแปด ว่าทุกอย่างที่พิมพ์ไป คือความคิดอย่างลำเอียงของเราเท่านั้น สนใจก็ช่าง ไม่สนใจก็ช่าง ยังไงผลดีผลเสีย มันก็จะแสดงตัวอยู่ดีในที่สุด ยังไงคนเราก็ต้องเฟ้นหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองอยู่แล้วล่ะนะ

วันนี้ คุณใช้วิจารณญาณในการรับ-ชมสื่อ แล้วหรือยัง?