Life as safari~ Stronger is Survivor!

Tag Celeb (how to ยกมาจาก SY ทั้งกระปึก ขี้เกียจมากขนาดสียังไม่เปลี่ยนเลย ฮาๆ )

blog tag : Celebrity Crushes (โฮกคนดังกันเถอะ)

ภาคภาษาไทย โดย เมโกะ (แอบจกเค้ามา) >>> แท็กต่อมาจาก พี่นุ้ย

[1] - คิดรายชื่อคนดัง (ดารา นักร้อง ไอด้อล ตัวการ์ตูน ฯลฯ) ที่คุณโฮกมาสิบคน
[2] - เอารายชื่อเหล่านั้นมาเรียงลำดับว่าโฮกใครมากน้อยกว่ากัน(เรียงจากอันดับ 10 ไปอันดับ 1 )
[3] - บอกด้วยว่า หนัง/โชว์/หรืออะไรก็ตามที่ทำให้คุณโฮกเค้า(บอกสาเหตุการโฮกนั่นเอง)
[4] - แปะรูปเพื่อให้คนอื่นร่วมด้วยช่วยกันโฮก
[5] - ส่งต่อไปอีกห้าคนตามระเบียบคับพ้ม!!!  

-----------------------------------------

10 ยาชาโอ (คนลูก) คุจากุ และเคนดัปปะ [ Yashao & Kujaku & Kendappa >> RG veda >> CLAMP ]

ข้อนี้เลือกไม่ได้ ชอบพอๆกัน = =,,, แถมจากเรื่องเดียวกัน เลยแปะมันซะข้อเดียวกันนี่แหล่ะ (บ่งบอกอายุคนทำ Tag มาก)

9 ไวลด์ = 3= [ Wild >> Koori no mamono no monogatari >> Sugiura Shiho ]

คนนี้.... เอิ่ม... ไม่รู้ว่ะ สงสัยเพราะสวยแบบเสป็กแล้วก็ผมดำยาว (ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก) ถึงตอนหลังจะตัดผมแล้วก็ตาม จะว่าไป ถ้าตัดสีผมออกไปเนี่ย ก็คุ้นๆเนอะเอตเนอะ แต่จะว่าไป เมื่อก่อนคุณไวลด์เค้าก็ไม่ได้ผมดำนี่นา 55555+

เป็นคนที่อยากเลว แต่ก็เลวไม่เสร็จ น่ารักดี ขี้หึง เกลียมัว อุบส์ครึ่กๆ คุ้นๆเนอะเอตเนอะ
(เอต : อ่า... ตั้งใจจะพูดถึงอะไรหรือครับ ^ ^) โอ๊ยยยยยยยยย อยากจับคู่ไวลด์กะบลัดจังง่ะ  คงจะน่ารักดี (ทำไมตูชอบจับคู่ไม่เหมือนชาวบ้านฟระ หาของโมเอ้ยาก

8 มาคาเบะคุง กับ รันเซ่ =///= [ Makabe Shun & Eto Runze >> Tokimeki Tonight >> Ikeno Koi ]
มาเป็นคู่อีกแล้ว ด้วยเหตุผลเดียวกับข้อ 10 ข้างบน (แถมยังบ่งบอกอายุเหมือนกันอีก)

ชอบมาคาเบะคุงเพราะ... น่ารัก ขี้อาย = =,,, ถึงตอนแรกจะพยายามเปิดตัวมาด้วยภาพพจน์เด็กเลวชอบอาละวาดก็ตาม จะว่าไปก็เป็นเหมือนรักครั้งแรกที่เป็น 2D ของเรา 5555+ ผู้ชายขี้อาย+ชอบเก๊กขรึมนี่มันน่ารักจริงๆนะ

ส่วนรันเซ่ ไม่มีภาพ อยากเห็นก็ดูหน้าเคนดัปปะไปพลาง ๆ ก่อนก็ได้ ไม่งั้นก็เข้า references ข้างล่าง (ซึ่งจริงๆก็หน้าตาแบบเคนดัปปะนี่แหล่ะ 555+ แต่เป็นเส้นแบบ อ.อิเคโนะ ) ชอบเธอเพราะ... เจ๋ง! ดี เป็นนางเอกในดวงใจจนถึงทุกวันนี้ นางเอกที่ดีมันต้องแบบนี้สิ ไม่กร้าวเกินไป ไม่วุ่นวายเกินไป ไม่อ่อนแอเกินไป ถ้ามีแฟนแบบนี้บ้างก็คงจะดีเนาะ (เอ๊ะ..) คิดไปคิดมา ก็แอบให้อารมณ์ชิโด้เล็กน้อย (ก๊ากกกก ภาคอินเลิฟน่ะ อย่างชิชิโดะเค้าเรียกอินเลิฟกับเทนนิส)

7 ทอมคุง กับ ยตจัง [ Tachibana no Tomomasa & Minamoto no Yorihisa >> Harukanaru Toki no naka de >> Mizuno Touko ]

เหตุผลเดิมอีกแล้ว... อา... เรามันคนหลายใจ = =,,,,, (นี่ขนาดเค้าให้มา 10 ข้อยังอุตส่าห์ยัดลงไปเพิ่มอีก)

คนซ้าย - ยตจัง - ชอบเพราะ.... คล้ายๆเหตุผลเดียวกับยาชาโอรึเปล่าหว่า ก๊ากกกกกกกกก คิดไปคิดมาสงสัยจะใช่ จริงๆก็ลังเลอยู่ว่า ชอบจริงๆหรอ แต่ตอนมังกะซักเล่มหลังๆนี่แหล่ะ มีภาพเปิดตอนเป็นยตจังใส่สูท+แว่นดำ  ....คนมองถึงกับลงไปกองตายกับพื้น..... เออ... ตูชอบจริงด้วย (ตัดสินกันที่หน้าตาทรงผมนี่แหล่ะ ก๊ากกกกกกกกก) คิดไปคิดมาอีกที คาแรคเตอร์เค้าก็คล้าย ๆ กับมาคาเบะคุงนี่หล่ะ เหอะๆๆ เงียบๆ ชอบเก๊กหน้าโหด แต่ขี้อายที่สุด (ในบรรดา 8 กลีบ) แถมยังใช้เสียงเดียวกับของ Nii-chan+Mii-chan ข้างล่างอีก ...ช่างเป็นศูนย์รวมความโมเอ้ของเราจริงๆ 55555+

คนขวา - ทอมคุง - ของตานี่ ชอบเพราะอะไรหว่า  สงสัยเพราะพี่แกโปรยเสน่ห์เก่งเกินไปล่ะมั้ง ความเซ๊ะซี่ถึงกับลอยผ่านออกมาทางหน้ากระดาษเลยทีเดียว (ร้องเพลงก็เพราะ เสียงอ้อน+เซ๊ะซี่สุดยอด โอ๊ยยย อยากฟังคุณเอย์ริร้องเพลงแบบนี้บ้างง่ะ!!! ) คุณโทโมะมาสะเป็นคนที่เหมือนจะจีบสาวไปวันๆ จริงๆแล้วพี่แกก็มีความจริงจังเหมือนกันนะ คนมันเสน่ห์แรงก็งี้แหล่ะ ลำบาก (น้า คาบาจิ) อยากให้เค้าคู่กับองค์หญิงฟูจิจังเลย น่ารักกกกกกกกกกกกกกก ดี (ขอร้องว่าอย่าเอาไปปนกับฟูจิสุดสยองของโคโนมิ ถึงชื่อจะออกเสียงพ้องกันก็ตาม)

หลัง ๆ หันมาชอบคุณโทโมะมาสะอย่างจริงจัง ก็เพราะเพลงนี่แหล่ะ Utsusemi no Koi นี่บรรยายตัวตนออกมาได้เข้าใจมากเลย

6 คุณพี่ยูกิ = =/// กับเคียวคุง [ 大沢冬樹(ユキ) & 京>> Kyou and Ippei Series (Meikyuu Series) >> Kamiya Yuu ]

ข้อนี้ต้องขอไม่มีรูปซักข้อละกัน ลืมว่ามี tag นี้  เลยไม่ได้เตรียมตัว การ์ตูนเราขนไปบ้านใหม่เกือบหมดแล้ว (ราวๆ99.82%) ไปหาจากเว็บอื่น ก็ไม่มีรูปที่ถูกใจ

คุณยูกิ - ลืมชื่อเต็มคุณยูกิไปแล้ว 555+ เรียกแต่ยูกิๆ ไปหาเจอในเว็บ ก็อ่านไม่ออกอีก ก๊ากกก ไม่อยากดำน้ำ เลยเอามาแปะทั้งคันจิเนี่ยแหล่ะ

คุณพี่ยูกิเป็นผู้ชายที่เท่มากๆ มีความรักอันยิ่งหย่ายยยยยยยยย (แปลว่าใหญ่มากๆๆๆ) ความรักดูกันที่จิตวิญญาณเลยทีเดียว ขอสารภาพว่า เล่มหลังๆมานี้ ตั้งแต่นังทุยอิปเปมีความรัก ก็หันไปชอบตอนแถมที่มีคุณยูกิมากกว่าตอนหลักซะอีก 555+ คุณยูกิที่หลงรักอากิระอย่างไม่เห็นแก่ตัว ช่างเป็นผู้ชายที่เท่ที่สุดในโลก! (ถึงแม้นังอากิระจะทำตัวอายสายตาประชาชีก็ตาม อย่างน้อยก็ยังดีกว่าฝ่ายเคียวคุงแล้วกันน่า ที่สงสัยจะต้องโดนเด็กบังคับให้เลี้ยงต้อยซะแล้ว)

เคียวคุง - หรือชื่อจริงว่า อายาโนะโคจิ เคียว (เอาชื่อ jap เคียวคุงแปะ คุณยูกิจะได้ไม่เหงา ฮาๆๆ) ตัวเอก1ใน2ของซีรีย์ วงกตมรณะ ของ SIC (เล่มใหม่ออกเร็วๆซี่ )

เคียวคุงให้อารมณ์แมวคุณหนูที่เป็นแมวจรจัดได้อย่างกลมกลืน อืม.. ถ้าจะแปล ก็ประมาณว่า หยิ่ง ไม่สนใจคน เป็นสิ่งมีชีวิตที่โดดเดี่ยว รสนิยมสูง ไม่ไว้ใจคนแปลกหน้า ต่อต้านสถานการณ์ที่ต้องข้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างตนกับคนอื่น เอาตัวรอดเก่ง เห็นแก่ตัว พูดไปแล้วก็นึกถึงหมอเฮาส์เวอร์ชั่นที่เงียบสงบกว่า ผู้ดีกว่า แต่ปากจัดพอกัน ( Dr.House ที่เป็นซีรีย์ทาง AXNตอนนี้) แต่ซีรีย์วงกตนี้ จะค่อยๆเผยให้เห็นการพัฒนาด้านอารมณ์และจิตใจของเคียวคุงที่โดนนังอิปเปมันหล่อหลอมซะใหม่ หลัง ๆ เคียวคุงเลยอ้อนมากขึ้น โมเอ้ขึ้น อ๊างขึ้น อิอิขึ้น (????)

สรุปว่า ซีรีย์วงกต มันเป็นซีรีย์เลี้ยงต้อยใช่มั้ยเนี่ย  อนาคตเคียวคุงโดนลูกสาวนังอิปเปมันกดแน่ ส่วนคุณยูกิ... ถ้าไม่รีบจัดการนังอากิระ ระวังเด็กมันจะพลิกนะเออ (หรือเป็นแบบนั้นแต่แรกแล้ว.........)

5 ยูกิ กับ นังชูอิจิ [ Yuki Eiri & Shindo Shuichi >> Gravitation >> Murakami Maki ]

รูปใหญ่ แต่ขี้เกียจย่อ 555+

2 คนนี้จำเป็นต้องมาเป็นแพ๊กเกจ เพราะอยู่ด้วยกันแล้ว นังชูอิจิจะทำตัวเกะอุบาทว์ (อย่างที่เห็นในรูปนั่นแหล่ะ) ส่วนคุณยูกิ เอย์ริจะทำตัวโมเอ้เป็นพิเศษ (จะว่าไป ก็อารมณ์สะพรึงที่มีต่อนังชูอิจิน่ะแหล่ะ 555+)  

ประทับใจที่สุด ก็ตอนนังชูอิจิ แต่งชุดกลาสีมัดแกละไปหาคุณยูกิ ...ถึงกับรับไม่ได้อย่างมากเลยทีเดียว 5555+  กับตอน มิกกี้~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!!!!! ที่โดนไฟรักรุ่มร้อนแผดเผาจนไหม้เกรียม

ถ้าแยกเฉพาะคน สำหรับนังชูอิจิ ชอบความบ้ากับเพลงอะ ( โทโมะซังถึงกับเป็นสาเหตุเบื้องต้นที่ทำให้เราชอบนักพากย์ญี่ปุ่นไปเลย) ทั้ง No Style , Welcom to my Romance กับ The Rage Beat นี่เป็น 3 เพลงโปรดสุดเลย

ของยูกิ ชอบตอนที่ทำตัวด่านังชู แล้วไป ๆ มา ๆ ก็ต้องมาโดนนังชูตามยัดเยียดความรักให้ซะหนำใจ 555555+ ไม่น่าเลยนะคืนนั้นน่ะ ไอ้กระดาษนั่นน่าจะทิ้งไปซะ ไม่น่าอ่านเล๊ย  โอ๊ยยยยยยยยย แต่ที่โมเอ้สุด ต้องใน Remixs ตอนที่โดนทัตสึฮะจับเล่น 3P นะ สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คนอะไรโคตรโมเอ้ นี่ถ้าไม่มีนังชูคอยค้ำ....จุนเนี่ย สงสัยจะเป็น All Uke ของเรื่องไปแล้วสิ (ก๊ากกกกกกกกกกกกก) โดนน้องชายกับพี่เขยกดพร้อมกันเนี่ย ไม่ไหวแล้วนะ.... (โอ๊ยยยยยยยยย อยากฟังดราม่าของรีมิกซ์ว่ะ!!!!!!!! อิโนะอุเกะ เอ้ย อุเอะซังตอน....นั้น คงจะ......น่าดู me นึกถึงตอนฟังดราม่าคุณพี่ชาย แล้วถึงกับต้องปาดเลือดเลยทีเดียว)

4 พี่ชินกับมี่จัง XD [ Shinichirou & Minato >> Sukina mono wa suki dakara shokanai !! (novel) >> จำชื่อคนวาดไม่ได้ ก๊ากกกก ]

 ShinichirouMinato

 สำหรับคนนี้ จะว่าไงดีหว่า... ข้อนี้ ไม่ได้ควบ2นะ แต่มันเป็นแพ๊กเกจคู่แบบบังคับซื้อ 555+

 ชอบNii-chan เพราะเป็นคุณพี่ชายที่น่ารัก  (ยิ่งตอนทำหน้า  นะ น่ารักสุดยอด น่าอุ้มแล้วจับฟัดชะมัด) ผู้ชายอะไร ใส่เสื้อแขนปาดแต่คอเต่า (แล้วตูก็อุตส่าห์ไปหามาคอสได้อีกนะ หุ่นก็ไม่ให้ บ้าจริง ๆ -*-) แล้วก็เป็นคนบ้า ใส่หน้ากาก เดินเท่ห์ไปมาตอนค่ำคืน 55555+ 416สุดยอด

ส่วน อ.มี่ ชอบเพราะ.... ไอ้ไม้เรียวในมือนั่นอะ จิ้มได้จิ้มไป =///= (ฉากแนะนำ - จิ้มๆในห้องพักครูภาค1) แต่ทำไมต้องสอนเลข ห๊า!!! เพราะมันเป็นวิชาที่ตกง่ายรึไง

แต่สรุปแล้ว ชอบทั้งคู่ เพราะ.....มันเป็นความบ้าที่แตกต่างดี  ทำไปได้ เป็นส่วนผสมที่หายากในคนๆเดียว 5555+ (ชอบมากจนถึงกับเอาไปวาดโดแรกในชีวิตเลยล่ะ หื่นดี ทุเรศดี) ยิ่งตอนภาคหลังๆ ที่ อ.มี่ อุเกะมากขึ้น โอ๊ยยยยยยยยยย อยากจะกรี๊ดดด

ปล. ขอซักหน่อย.... ชินอิจิโร่ มินาโตะ เป็นเสียงของ ชินอิจิโร่ มิกิ   อุบส์หึหึหึหึหึ 

3 ชิโด้โมเอ้  [ Shishido Ryou >> The Prince of Tennis >> Takeshi Konomi ]

ข้อนี้ คงจะไม่พลิกโผเท่าไหร่สำหรับหลาย ๆ คน (อยากใช้แฟนอาร์ตรูปนี้ เพราะมันบ่งบอกความโมเอ้ส่วนบุคคลของคนทำ Tag มากๆ)

ความรู้สึกแรกตอนอ่านเจอชิโด้ในปุริ ...คือหมั่นไส้ว่ะ ผมยาวแบบนี้เดี๋ยวมันต้องแพ้แน่ๆ ไอ้ตัวประกอบเอ๊ย เสร่อไว้ผมยาวในการ์ตูนกีฬา

แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ 555555555555+ สมพรปากจริงตู เกรียนไปแล้ว แถมโมเอ้กว่าเดิมซะอีก

ชิชิโดะเป็นคนที่ผมสั้นที่สุดเท่าที่เคยชอบมาเลย (พูดจริงนะเนี่ย) แสดงว่าคงจะชอบจริงๆน่ะแหล่ะ ไม่งั้นเราคงจะไม่วาดชิโด้ผมสั้นหรอก แถมใส่หมวกกลับหลังอีก โอ๊ยยยยยยยยย สุดยอดของความไม่เสป๊กเลย (วาดก็ยากแสรด)

ชอบนิสัยที่ หัวดื้อ Pride เท่ห์ ลูกผู้ชายสรัดๆ ตัวเล็กแต่ใจใหญ่ (ฮาๆ จริงๆก็สูงกว่าตูเยอะอะนะ แต่ชอบไปยืนกะหมาโจ ก็เลยดูเตี้ยไปเลย) ให้อิมเมจเหมือนแมวดำอันธพาลที่ชอบทำเท่ห์ไปวัน ๆ ตัวก็แค่นั้นแต่ชอบไปซ่ากับขาใหญ่ประจำซอย แล้วก็โดนตบเลือดอาบแพ้กลับบ้านทุกครั้ง คนจะเข้าไปช่วยก็เอาอุ้งตบๆๆๆขู่ฟ่อๆ แต่จริงๆก็มีช่วงเวลาที่ทำตัวสงบเสงี่ยมเพราะมีคนใจบุญขาประจำมาให้ข้าว(คาดว่าชี่???ที่มองแล้วสมเพชจนทนไม่ได้) กินเสร็จก็มองหน้าด้วยสายตาโหดแล้วร้อง 'เมี๊ยว' คำเดียว  ก่อนจะเดินจากไปอย่างเท่ห์

(จะมีใครเข้าใจมั้ยเนี่ย 5555555555555555555+)

2 ซีจัง [ Sirius Black >> Harry Potter (novel) >> J.K. Rowling ]

ถืออภิสิทธิ์มาด้วยรูปถ่ายเลยทีเดียว ก๊ากกกกกกกกก ในรูปเค้าพูด 'เท่ปะ เท่ปะ'

คงจะรู้กันแล้วสินะ ว่าชอบที่เค้าเป็นหมาดำน่ะ = =,,,, เป็นคนก็เท่ในชุดหนังสีดำ (จิ้นเองล้วนๆ) ดูแล้วพึ่งพาได้(จริงๆก็ไม่ค่อย ก๊ากก) ผมยาวด้วย (แต่เป็นดงเห็บหมัด แถมไม่ได้สระเป็นสิบปี) ทั้งรักทั้งหลงแฮร์รี่ (ความจริงแค่คิดถึงกิ๊กเก่า สงสัยอยู่ว่าเมื่อก่อนเคยเสร็จเจมส์แล้วรึเปล่า) ขนดกฟู (แต่อย่าถามถึงกลิ่น) เฝ้าบ้านได้ (ถ้าไม่โดนเทศบาลโวลต์เล็งไว้อยู่) พาไปเดินเล่นแล้วก็วิ่งงับหางตัวเองได้ด้วย (ข้อนี้คนอื่นใน10อันดับทำไม่ได้นะเออ 5555) มีความเป็นผู้ใหญ่ (ซะที่ไหน....) เป็นมิตรกับแมว (ถึงจะแค่ 1 ตัวเองก็ตาม) โอ๊ยยย ข้อดีมากมาย (แต่ข้อเสียก็บานเบอะกว่า)

1 รุ่นพี่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! [ Tatsumi Souichi >> Koi suru Boukun >> Takanaga Hinako ] 

รุ่นพี่เป็นคนที่มาแรงแซงทางโค้งมาก รู้จักกันก็หลังชาวบ้านมากที่สุด ผมก็สีอ่อนที่สุด ปกติเค้าชอบคนผมดำนะเนี่ย (ไม่นับเอย์ริที่ผมทองกับนังชูที่หัว shocking pink ..แต่จริงๆเรื่องกราวิ ก็กะจะเลือกฮิโระคุงมาเหมือนกันนะ 555+ ฮิโระคุงตอนโดนกดนี่สุดยอดเลยยยยยยยย โอ๊ยยยยยยยยยยย หื่นนนนนนนนนนนนน)

ทั้งนี้ทั้งนั้น ขอยกคะแนนโมเอ้อันดับหนึ่งให้แก่รุ่นพี่ไปอย่างไม่ลังเล

จะว่ายังไงดี... รวมเอาความโมเอ้จากทุกข้อมารวมกันในคนเดียวล่ะมั้ง ทั้งปากร้าย ปากหนัก หัวดื้อ หน้าบาง หยิ่ง ขี้เต๊ะ  มือหนัก ชอบอาละวาด ผมยาว หน้าโหด เสะ สูง เท่ห์ เสื้อกาวน์ ฉลาด พึ่งพาได้ รักน้องสุดๆ แอบหัวทึบในบางเรื่อง....

นั่นสินะ... คงจะเป็นอย่างนั้นจริงๆด้วย =////=  ทอตจิอย่าลืมมาคอสเป็นรุ่นพี่ให้เค้านะตะเอง

*ข้อสังเกต : พวกคะแนนโมเอ้สูงๆ ทำไมแทบทุกคนถึงผมยาวและมีตัว S ในชื่อฟระ เอิ้ก.................................. โดยเฉพาะไอ้ 4 อันดับสูงสุดเนี่ย ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

references :-
http://www.cai.org.br/CAI-series/RGVeda/RGVeda.html
http://bishounen.info/shuichi/index.html
http://www.nekobonbon.com/Ransie/Testi/ransiepers.htm

----------------------------------------- 

ครึ่งล่างนี้ เป็น Tag Drawing Stimulation (หรือจะเป็น simฯ = ='''' sti มันแปลว่าอะไรล่ะนี่ รู้จักแต่สตึ กับสตุ อุบส์ครึ่กๆ) ที่ไปขอมาจากทราย (แบบว่า อ่านแล้วแอบเสี้ยน 5555+) เราก็เลยขอทำแบบในบลอคทรายแล้วกัน = ='''

แรงบันดาลใจในการวาดรูป

1. การ์ตูน 

ก็... จะว่าเราโตมากับการ์ตูนก็คงได้ แบบว่า ที่บ้านเป็นร้านขายของ พวกผู้ใหญ่เลยต้องทำงานตลอดวัน (เมื่อก่อน ร้านเราปิด2ทุ่มกว่าๆมั้งน่ะ)  จำไม่ได้ ว่าแบบไหนมาก่อน ระหว่าง วีดีโอสอนภาษา กขค  abc tom&jerry disney กับพวกหนังสือการ์ตูนไทยอย่าง เบบี้ หนูจ๋า ขายหัวเราะ (ขอโทษเหอะ ยังจำได้อยู่เลยว่าเคยอ่านเวอร์ชั่นเล่มใหญ่ size A4 ด้วยล่ะ 5555)

อืม... จำได้ว่า ภาพแรกที่เขียนอย่างเป็นทางการ... โดยการยืนบนเก้าอี้สูงเมตรกว่าแล้วเอาปากกาเมจิกดำไปเขียนข้างกำแพงทางเดิน 555555555555555+  เสร่อเนอะ ต้องต่อขาไปวาดบนโน้นนนน ด้วย

ไม่รู้ทำไม ก็ยังวาดรูปมาเรื่อยๆ ชินมือล่ะมั้ง ที่บ้านปากกา-กระดาษเยอะ เพราะใช้คิดเงิน+เขียนบิลให้ลูกค้า

การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องแรกๆที่อ่านก็แบบ... รันม่า ข้าชื่อโคทาโร่ ซิตี้ฮันเตอร์ บัสตาร์ด หมัดดาวเหนือ โจโจ้ ก็อดไซเดอร์ คุจากุ(คนละตัวกับข้างบน) สรุปก็คือ มีแต่การ์ตูนผู้ชาย 5555+ กว่าจะได้อ่านการ์ตูนผู้หญิงเรื่องแรก (เซเลอร์มูน) ก็ปาเข้าไปสองสามปีแล้ว ก็เริ่มวาดอย่างจริงจังก็ตอนนั้นอะ

ใครใช้ให้เส้นการ์ตูนผู้ชายมันละเอียดขนาดนั้นล่ะ

โดยสรุปแล้ว เราก็เติบโตจากการ์ตูนโคตรผู้ชาย แต่ดันเริ่มวาดจากเส้นเซเลอร์มูนนนนนนนนนนน ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ซึ่งในอีกแง่ ก็เป็นความผิดพลาดอย่างมหันต์ = ='''''   เพราะเริ่มจากการ์ตูนตาเท่าไข่ห่าน  กว่าเราจะสามารถยอมรับกับตัวเองได้ ว่าเราไม่เหมาะกับการวาดอะไรตาโตเท่าไข่ห่าน.......  ใช้เวลาไปสิบกว่าปี (หรืออีกแง่ คือถึงเมื่อปีกว่าๆนี้เอง)

หลังจากยอมรับความจริงได้   ลายเส้นก็ดีขึ้นเยอะ  ฮาๆๆๆ (แต่ขาก็ยังคงเซเลอร์มูนอยู่ ก๊ากกกกกกกก ตอนนี้ผสมกับแบบโคโนมิไปแล้วด้วย)

2. ว่างมาก

อืม.. ว่างจริงๆ แบบว่าสมัยประถม เพื่อนไม่คบ ที่บ้านไม่มีเวลาให้ ข้างบ้านไม่ถูกกัน สรุปแล้วก็คือ วนกลับไปข้อ 1. อะนะ แล้วก็พัฒนาจาก ไม่มีเพื่อนมายุ่ง  เป็น  ไม่ไปยุ่งกับเพื่อน   5555+ จนถึงบัดนี้ ก็ยังติดนิสัยเดิมอยู่เลย  ถ้าเพื่อนไม่โทรมา ก็จะไม่โทรไป ถ้าเค้าไม่ทักก่อน ก็จะไม่คุยกับเค้า  แต่ถ้าคุยทีล่ะก็ติดลมง่ะ  แบบกลายเป็นคนที่ ชินกับการอยู่คนเดียวไปแล้ว มีแค่หนังสือก็พอ แล้วก็จะตกข่าวในห้องในกลุ่มอยุ่บ่อยๆ เพราะไม่ได้คุยกับใคร  กลายเป็นคนที่ไม่ชินกับการสมาคมกับผู้อื่นไปแล้ว  (แต่ขอให้เป็นเรื่องการ์ตูนเหอะ  ยาวววววว     กลายเป็นโอตาขุโดยไม่รู้ตัวเลยอะ ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก)

3. นิสัยไม่เหมือนชาวบ้านตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว

 สงสัยอยุ่ว่าตัวเองแอบเอ๋อรึเปล่า แบบ...พวกออทิสติกอะ (คงไม่มั้ง)  อาโกวคนเล็กเคยเล่าให้ฟังบ่อยๆ ว่าตอนเราไปคลานเล่นที่ห้องเค้า  เค้าเหวี่ยงดัมเบลอยู่.... มากระแทกหัว  ฮาๆๆๆ  ตอนเล็กมากๆ ก็เคยชักหนนึง  แล้วมาเป็นอีกทีตอนม.2

ครั้งแรกที่เริ่มตะหงิดใจ ก็ตอนคาบอะไรซักคาบนี่ล่ะ ตอนป.5ไม่ก็ป.4 ครูเค้าให้ตอบเรียงคน ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร

....กูวไม่รู้ว.... ถ้าครูแน่ อย่ามาถามตอนกูวอยู่แค่ป.4 (สิวะ)

แล้วทำไมเพื่อนมันตอบอย่างฉะฉานกันทุกคนเลย..... งงมาก ชีวิตเพิ่งเกิดมาได้แค่สิบปี รู้แล้วหรอว่าอนาคตจะโตเป็นอะไร  ชีวิตมันมีอะไรมากกว่า ตำรวจ ทหาร นางพยาบาล นะว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เราก็เลยตอบ นักสืบไป - -+ ช่วงนั้นกำลังอ่านเชอร์ล็อค โฮส์ม (ซึ่งก็ไม่ได้คิดว่าจะเป็นหรอก อาชีพความเสี่ยงสูง รายได้ต่ำ แบบนั้นอะ  << ความคิดเด็กป.4)

ไม่ได้คิดอยากเป็นนักเขียนการ์ตูนเลย จริงๆแล้ว เป็นตัวเลือกแรกที่ตัดออกไปด้วยซ้ำ ไม่รู้ทำไม แค่ไม่อยากให้สิ่งคลายเครียดของตัวเองกลายเป็นงาน ล่ะมั้ง

จนถึงบัดนี้ ก็ยังไม่อยากทำงานเป็นนักเขียนการ์ตูน 555555555555555555+  แบบว่า มาตรฐานสูงไป จะฝึกพื้นฐานไปเรื่อยๆก่อน  ถ้าวาดคนไม่เบี้ยว  เส้นไม่แกว่ง  วาดสิ่งก่อสร้างได้ วาดตีปได้ทุกประเภท แล้วจะคิดเรื่องอาชีพนักเขียนการ์ตูนอีกทีละกัน (ซึ่งหมายความว่า ไม่ตลอดกาล 555+)

เพราะปีกว่าๆที่ผ่านมานี้นอกจาก  เราจะยอมรับกับตัวเองได้ซักที ว่าไม่เหมาะกับการวาดการ์ตูนตาโต   เราก็ยังยอมรับไปแล้วอีกเหมือนกันว่า เราเป็นสายอิลลัสมากกว่า  (แต่ใช่ว่า สายอิลลัสจะทำการ์ตูนไม่ได้...ลองนึกถึง อัลลิคิโน่ เอาละกัน ฮาๆ) เมื่อก่อนก็ชอบวาดฉากนะ แต่... อืม... มีแต่ฉากเดิมๆ ตึกพังงี้ ป่างี้ (ก็มาจากการ์ตูนแต่ละเรื่องที่อ่านตอนเด็กๆทั้งน้าน) แล้วเป็นพวก ใช้เหตุผลมากเกินไป  บางทีมันก็ไปกดจินตนาการ (ไม่ชอบไปเที่ยวด้วยอะ เป็นเด็กติดบ้าน ชอบนั่งเหม่อเป็นกิจวัตร แต่ถ้านั่งรถนานๆล่ะก็โอเค)

สรุปก็คือ เพราะนิสัยประหลาดของเรา ทำให้เราตัดสินใจได้ว่า  เราเหมาะกับสาย Character + Story มากกว่า อะไรที่มันไม่เหมาะ ก็คือไม่เหมาะแหล่ะนะ  ถึงจะฝืนทำไป มันก็สู้เอาเวลานั้นมา [พัฒนาความสามารถในสิ่งที่เหมาะกับตัวเองมากกว่า] ไม่ได้หรอก

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับ 'สิ่งที่มี' ไม่ใช่ 'สิ่งที่ฝัน' และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

... ขอโตๆซักคำเถอะ...

4. ชอบอ่านหนังสือ

 ก็บอกแล้วว่าว่าง แล้วงานที่บ้านมันก็เป็นงานที่.... ยิ่งเราไปช่วยจะยิ่งช้าอะ แล้วอ่านหนังสือมันสนุกด้วยมั้ง ไม่ต้องไปปวดหัวกับด้านลบของมนุษย์ อย่างน้อยถ้าทนอ่านจนจบหนังสือมันก็มักจะ Happy End อะนะ

เบื่อการเข้าสังคมเพื่อนมาตั้งกะประถมแล้ว แล้วยิ่งเราเป็นน้ำฝ่ายน้อย จะไปพยายามอยู่กับไฟกองใหญ่ทำไม อยู่แบบไม่ต้องคบพวกไฮโซ ก็สบายดี (เรียนคริสต์เอกชนน่ะ)

นั่งวาดรูป อ่านการ์ตูนอยู่เพลินๆ  ไปๆมาๆ อ้าว ตูไม่โดนแบนจากสังคมแล้วหรอ เหอะๆๆๆ (อย่างน้อยก็เจ็บแล้วจำอะนะ คบน่ะได้ แต่คงไม่สนิทใจแล้วล่ะ)

เลยเริ่มทิ้งสังคม 3D หันมาอยู่ 2D ด้วยประการละฉะนี้ ฮาๆๆ

ตัวอย่างผลงาน

ขอแปะเยอะๆได้มะ  มีเฉพาะผลงานเกือบปัจจุบัน 555+ ผลงานช่วงพัฒนาไม่เอามาหรอก  ถ้าเอามาแปะ สงสัยคงได้ทำโมเสคเซนเซอร์ซะหมด (เขิลล = =,,, ไม่ชอบเห็นผลงานที่ไม่สมบูรณ์ของตัวเอง)  แล้วคนนอกผ่านมาเค้าจะหาว่าภาพติดเรตไปซะ

อันนี้ช่วง 5 ปีที่แล้ว เป็นช่วงที่บ้า RO กับ SiriHari อยู่

เป็นอะไรที่ ยัดๆใส่ไปแบบสิ้นคิดมาก ไอ้กรอบน่ะ = =''
ส่วนสีในภาพ... เป็นสีไม้ระบายน้ำ ....กระดาษถึงกับเปื่อย+บวม+แอบทะลุ เลยทีเดียว

อันนี้วาดมาจากฟิค... ซึ่งคงไม่แต่งต่อแล้ว เป็น ซิริฮาริ เวอร์ชั่น แรค  5555+

ภาพนี้ประมาณ3-4ปีที่แล้ว  (จำได้เพราะเป็นใช้เป็นสมุดเล็กเชอร์)

คุณพี่ซิด สมัยแรกๆ (ที่โดนลบตัวไปตั้งกะเป็นพ่อค้า 555+ สมัยที่ยังเล่นได้ 3 ตัวอะ)
แต่ด้วยความเสี้ยน BS มันหล่อ เลยอาศัยวาดเอาซะ

นังโนรุสมัยเพิ่งเป็นพรีซใหม่ๆล่ะมั้ง  หน้ายังแบ๊วอยู่เลย
สมัยนั้น ตัดเส้นที มิลกี้กระจาย  บางทีหนาเป็นมิล  ฮาๆๆ

อันนี้คุณมินเวอร์ชั่นโจร จ้อป1  เอามาตัดเส้นทีหลัง สวยกว่าเดิม ว๊าวๆ~ (แต่มิลกี้กระจายเช่นเคย)
ข้างหลังจริงๆแล้วมีคนถือสายจูง(?) อยู่  แต่ขี้เกียจตัด เลยปล่อยไว้ซะงั้น

พยายามจะวาดภาพผู้หญิงดูบ้าง... เห็นชาวบ้านเค้าวาดแต่ภาพคู่ชายหญิง เลยเกิดอาการ... เหมือนรู้สึกผิดล่ะมั้ง
สาบานได้ ว่าแดนเซอร์ในภาพ ไม่ใช่ผู้ชายแถวนี้ (หน้ามันแอบคล้ายเอง ฮาๆ พรหมลิขิตชัดๆ เนอะเอตเนอะ)
ไปๆมาๆ มีแต่คนบอก คุณพี่ซิดน่ารักกว่าแดนเซอร์.... = ='''' เศร้ามาหลายทีแล้ว วาดผุ้ชายน่ารักกว่าผู้หญิง

ผลแห่งความพยายามเบอร์ 2  = ='' คราวนี้อยากลองวาดภาพคู่พี่น้อง
ดันออกมาเป็นภาพสวยแข่งกัน (กรูจะบ้า)

ภาพนี้ ไม่ใช่ลูกๆ  แค่ช่วงปกนิยายกำลังบูมใหม่ๆ  เลยพยายามวาดอะไรเทือกนั้นดู
ดู...ดู๊..ดู.... มันออกมา...เนียนY จนได้
มีเนื้อเรื่องด้วยนะ 555+ อยากจะลองแต่งดูเหมือนกัน
สาบานได้(อีกรอบ) ว่าผมคนทางขวา ไม่ได้เอาต้นแบบมาจากนังอุฮิ
แค่เป็นผมทรงที่ชินมือ + ติดใจมากจากพระเอกการ์ตูนเรื่อง มงกุฏรักมาดอนน่า ของไซโต จิโฮะ
(เรื่องชื่ออะไรคล้ายๆอย่างนั้นล่ะ  แต่จำชื่อม้าได้ ว่าชื่อ โรเมโอ 55555+)

ภาพนี้จริงๆแล้ว วาดกลับหัวไปซะหลายมุม
(แบบว่า กระดาษมันแคบ ผู้ชายยืน3คนจะไปพอได้ยังไง)
พยายามจะเอาภาพนี้มาวาด+ตัดเส้น+ลงสีใหม่อยู่  ไม่รู้จะได้ทำเสร็จเมื่อไหร่
ก็แค่อยากจะวาดอะไรใหม่ๆลงบ้าง เช่น ไอเทมในเกมส์ มอนสเตอร์ใหม่

ภาพนี้ ลองวาดลำรึกความหลัง เป็นลูกๆเวอร์ชั่น 3 (ปัจจุบันเวอร์ชั่น4)
ตายังห้อยๆอยู่เลย (ปัจจุบัน ตาแมวไปแล้ว 555)
ภาพนี้ดูเผินๆก็ดี จริงๆแล้ว หัวโต ตาใหญ่ เอวสูง
ถ้าไม่ติดว่า มันดูดีแล้ว (ในแวบแรกที่มอง) คงจะลบแล้วแก้ไปนานแล้วล่ะ
เป็นคนโรคจิต ชอบแก้งานเก่า ๆ ที่ยังดูไม่ดี
แม้ว่าบางทีก็ควรจะปล่อยให้มันเป็นมรดกของกาลเวลาซะบ้าง....
ลบไปวาดมา บางทีก็ได้วาดใหม่ทั้งภาพ เสียเวลาจริงๆ
(แต่ก็ถือเป็นการฝึกดูพัฒนาการตัวเอง)

จากนั้นเราก็หันไปวาดแต่ปุริๆๆๆๆๆ จนกระทั่งราวๆ 2 ปีกว่าๆที่แล้ว เส้นเราก็กลายเป็น...

ช่วงนี้ รู้สึกจะฝึกวาดแบบเรื่อง Pilgrim Jackal ไปด้วย (มันใช่ชื่อเรื่องป่าววะนั่น จำไม่ได้)
ดันออกมาเหมาะเกินคาด....... ถึงกับอึ้งไปเลย 5555+
ช่วงนี้แหล่ะ ที่เริ่มเก็ตแล้ว ว่าเส้นเราอาจจะเหมาะกับพวกตาเล็กๆมากกว่า
(ภาพนี้ที่จริงเค้าหันคนละด้านกัน แต่ถ้าไม่ปรับให้เป็นงี้ ศูนย์รวมสายตาของภาพมันจะกระจายแบบเอาไม่อยู่)

ภาพคุณพี่ซิดภาพนี้ พยายามฝึกเส้นแบบข้างบนให้ชินมือ 
บางคนอาจเคยเห็น เพราะเอามาทำเป็น bg บลอคอยู่ช่วงนึง
เห็นมันดูดี เลยจับปาดๆสีใน painter ออกมาประหลาดแต่ก็พอรับได้

นี่ก็คุณพี่ซิดอีกแล้ว  อยากลองวาดสมัยเป็นอโคดูบ้าง (ด้วยเส้นแบบนี้)
วาดใส่เศษกระดาษอย่างขำๆ ออกมาดูดีอีกแล้ว =[]=
(ทำไมทีภาพที่กรูวตั้งใจวาด ไม่ออกมาดีดั่งใจบ้างวะ-*-)
สีก็ใช้โคปิกลงอย่างขำๆ  ออกมาดูดีอีกแล้ว
(ถ้าคิดว่าเป็นการทดลองสีชุดอโคแบบ ลี มยอง จิน  นี่ก็โคตรดูดีแล้วอะ)
คอ+อกดำไปหน่อย 555+ เนียนไปว่าเป็นร่มเงาผ้าก็หยวนๆ

อุปสรรค

1. ขยันมากเกินไป ก็เลยขี้เกียจ  ฮาๆๆๆ

แปลได้ว่า เพราะมัวแต่ใส่ใจรายละเอียดจนเกินพอดี ทำให้บางทีไฟก็มอดทั้งที่งานโดยรวมยังไม่เสร็จ

แต่เดี๋ยวนี้ดีขึ้นแล้ว... ไม่ใช่หันมาใส่ใจภาพรวมมากกว่ารายละเอียดนะ   แต่ทำรายละเอียดได้เร็วขึ้นตะหาก  กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แบบพวก texture ลายผ้า เส้นผม นิ้วมือ อนาโตมี่คน

2. ยึดติดกับความ Perfect มากเกินไป ทำให้หลายๆครั้ง ทั้งที่ลงแรงไปเยอะแล้ว แต่พอเห็นจุดบกพร่องที่ไม่สามารถแก้ไขได้ ก็จะพาลยกเลิกงานชิ้นนั้นไปเลย

จากการย้ายบ้าน เราได้เจอโดเก่าๆเยอะมาก แบบ...อึ้ง  นี่ตูทำไว้เยอะเหมือนกันนะเนี่ย เสียแต่ว่า มันก็ค้างเติ่งแค่ตัวเส้นดินสอ 555+ ประมาณว่า ทำไปซักพัก เฮ้ย เนื้อเรื่องแมร่งเลื่อนลอยว่ะ เปลี่ยนๆๆ วางพล็อตใหม่  แต่เนื่องจาก โดไม่ใช่ฟิค  ไอ้การจะทำแถบดำแล้วกด delete จึ๊กเดียวหายหมด แล้วพิมพ์ใหม่ง่ายๆ   มันทำไม่ได้  ก็เลยมีแต่ตัวร่างโดเส้นดินสอเต็มไปหมด 55555+

แปะโดส่งท้ายซะหน่อย ฮาๆ เป็นโดที่.... ซักวันคงจะได้ทำมั้งนะ แบบตอนร่าง ก็ร่างไปทีละช่อง นึกเนื้อเรื่องไปทีละช่อง  จริงๆวาดเกินที่เอามาแปะแล้ว แต่ไม่ได้แสกน  พอดีเจอในเครื่อง เลยแปะซะเลย เป็นตัวอย่าง (ที่ไม่ดี?) ของโดดอง ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

-----------------------------------------

ทั้งนี้ทั้งนั้น ที่แปะรูปลูกๆมาซะเยอะ  ส่วนหนึ่งของมอบให้เป็นของขวัญแด่สาปัครา เนื่องในโอกาสฉลองขึ้นสู่

2X !!!!!

(รูปเก่า หากินใหม่ได้อีก ฮาๆๆ)
-----------------------------------------

ฟู่ว............ me ปาดเหงื่อ ในที่สุดก็เคลียร์แถกได้แล้ว กรี๊สสส  เหนื่อย  พิมพ์มาตั้งกะบ่าย 2  ใช้เวลา12 ชั่วโมงพอดีในการทำ entry นี้

edit @ 2 Dec 2007 02:15:40 by LUMiN