ว๊าว~ ชื่อเอนทรี่ไฮโซกระแดะeng ได้อีก

เอนทรี่นี้ แปลเป็นไทย ภาษาง่ายๆสำหรับมนุษย์โลกชาวไทยทั่วไปได้ว่า

" การแข่งคอมิค ไฟท์ติ้ง มันช่วยให้เรามีฝีมือดีขึ้นจริงรึ? หรือว่าจะห่วยลง (เฟลจิตตบ) กันแน่? หรือก็เป็นแค่เรื่องที่ทำฆ่าเวลา ไม่ได้ช่วยอะไร แค่มาทำเพราะมีเวลาว่างพอ"

ยาวดีมะพี่น้อง =_,= แต่ถ้าไม่อธิบายให้เคลียร์ เดี๋ยวอาจมีผู้รู้มาโต้แย้งได้ ว่าเราเข้าใจผิด

จะขอบอกไว้ก่อนเลยตัวโตๆ

ว่า

เอนทรี่นี้ เขียนขึ้นจากความรู้สึกและประสบการณ์ ของคนการ์ตูนที่วาดรูปคนหนึ่ง ก็แค่คนที่ดูการ์ตูนมาตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ (เจ๋งมะ) วาดรูปมาตั้งแต่ยังเขียนหนังสือไม่เป็น (เก่งเนาะ ฮาๆๆๆๆๆ ชมเข้าไป ก๊ากก) รวมๆไปแล้ว ปีนี้ก็ประสบการณ์การ์ตูน 2x แล้วล่ะ (กรี๊ดดด อย่าเอาไปทวีคูณกับอายุเค้านะ )

เข้าเรื่อง

*คำเตือน เอนทรี่นี้อาจไปกระแทกต่อมอีโก้ใต้สมองของใครหลายคน ผู้ที่รู้ตัวว่าอีโก้จัด กรุณาปิดหน้านี้ทันที*

อันที่จริง มีหลายเรื่องที่อยากจะพูดในหัวข้อคล้าย ๆ กันนี้ ซึ่งส่วนหนึ่ง ก็มีสาปัคราเขียนอัพบลอกไปแล้ว

จริงๆก็ว่าจะไม่เขียนเรื่องแนวๆนี้ละ นึกไม่ออกว่ายังเหลืออะไรอีก ฮาๆๆ (สรุปก็ขี้เกียจ) อีกอย่าง ถึงจะพยายามโคตรๆ เพื่อให้เขียนอะไรแนวนี้ได้ ก็ไม่มีผลเท่าไหร่หรอก คนที่ไม่คิดจะปรับปรุงตัว ก็ต้องจมปลักที่เดิมวันยังค่ำ นั่นแล

-----------------------------------------------------------------

เรื่องของเรื่อง เอาเป็นว่ามาจาก....

สมมุติว่ากาลครั้งหนึ่ง ไม่นานมานี้... มีน้องร่วมสถาบันพี่น้อง (งงดิงง) มาคุยเรื่องการแข่ง CF (อย่าร้อนตัวไป นี่เป็นเรื่องสมมุติ ทั้งชื่อจริง นามสกุล และสถานที่)

เราก็ถามไปว่า แข่ง CF เรอะ? ก็รู้จักอยู่ แต่จะไปแข่งทำไมรึ?

น้องดา (นามสมมุติ) - ก็ไว้ช่วยพัฒนาฝีมือ จะไปฝึกฝีมือน่ะจ้ะ (คำพูดน้องดาก็สมมุติ เพราะจำไม่ได้ ก๊ากกก แต่ก็ประมาณนี้แหล่ะ)

อะฮั๊นเดี๊ยน (นามสมมุติ) - จะไปช่วยได้ไงวะคะคุณน้องเขรอ (คำพูดอะฮั๊นเดี๊ยนก็สมมุติเหมือนกันค่ะ ฮิฮิ เพราะคำพูดจริงคงเอามาลงในที่สาธารณะไม่ได้ ก๊ากกก )

น้องดา - ก็จะได้หัดวาดอะไรหลากหลายกว่าวาดภาพปกติไงจ๊ะ จะได้วาดเก่งเร็ว ๆ เหมือนเจอสถานการณคับขัน จะทำให้เก่งขึ้นกว่าปกติ

อะฮั้นเดี๊ยน - มันก็ใช่หรอกค่ะคุณน้อง ทว่าคุณพี่มีเหตุผลที่ไม่อยากเล่นCF เพราะว่าคุณพี่ไม่อยากเจอพวกคู่แข่งงี่เง่ากับกองชะเลียร์ปัญญาอ่อนน่ะค่ะ คุณพี่สงสารลูก ๆ ที่ถูกส่ง CF จะต้องไปผจญอะไรแบบนั้น

น้องดา - โอ้ =[]= ขนาดนั้นเลยรึคะคุณพี่ คงไม่มั้งคะ ที่นี่เค้าก็มีแต่คนดีๆ....

หลังจากนั้นไม่นาน โอ้อนิจจา... สมพรปากของอะฮั้นเดี๊ยน แต่เป็นกรรมของน้องดา
(ภาษาธรรม วันนี้.... กรรม แปลว่า การกระทำ กรรมสนอง แปลว่า สิ่งที่ทำไปกลับมาแสดงผลใส่ผู้ทำกรรมนั้น ...หาใช่ กรำ ที่เป็นคำอุทานเวลาเจอคนลากแจมไม่...)

น้องดา - กรำแล้วคะ คุณพี่ขา คุณน้องเข้าใจที่คุณพี่บอกวันนั้นแล้วล่ะค่ะ

อะฮั้นเดี๊ยน - เกิดอะไรขึ้นรึคะ (อยากเสือกเต็มที่)

น้องดา - กระซึก ๆ ๆ *แล้วก็ส่งลิงค์บอร์ดที่แข่ง CF มาให้

...คุณพี่ขาได้พบว่า ฝีมือคุณน้อง ก็ยังมีที่ต้องแก้ไขอยู่หลายจุด แต่ก็มีข้อดีเช่นกัน ส่วนคุณคู่ต่อสู้ของคุณน้องขา ก็ไม่ต่างกันซักเท่าใด เพียงแต่...... การแข่งครั้งนี้ คู่ต่อสู้เขามีข้อได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัดหลายประการ ประมาณว่า ถ้าเป็นม้าแข่ง ก็แต้มต่อ 8 ต่อ 2 เลยทีเดียว

1. เอาเส้นสไตล์การ์ตูนลายละเอียดน้อย มาแข่งกับเส้นรายละเอียดมาก โดยให้เวลาทำผลงานน้อยเท่ากัน
(ยกตัวอย่าง เช่น เอาเส้นแนวเนกิมะ , แว่วเสียงอาไย , พระเจ้า H ของใครหลายคน หรือพวกเส้นสไตล์อนิเมสาวน้อยที่พวกผู้ชายชอบดูนั่นแล มาแข่งกับเส้นแนว ๆ เรื่อง Silent Mobius , City Hunter , Slam Dunk )

ข้อดีของเส้นสไตล์ลายละเอียดน้อยคือ วาดง่าย วาดเร็ว ถึงจะวาดเพี้ยนก็ดูน่ารักอยู่ ตาโต จมูกแหลม ปากเล็ก แขนขาทรงกระบอก หุ่นก็กระบอก ทำให้ง่ายแก่การวาดหลายมุม อยากวาดมุมตุ๊กแกมองจิ้งหรีดที่พื้นก็ทำได้สบายๆ ถึงจะเพี้ยนก็ดูดี ตาเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน ก็ดูกลมกลืนอย่างบอกไม่ถูก โอ้ พระเจ้าช่วยกล้วยหักมุก!!! ที่สำคัญ วาดผู้ชายหน้าสาวน้อยตาโตเท่ากำปั้นก็ไม่ผิด!!!~ กรี๊ดดด เริศ~~~~~~

แต่เส้นของคุณน้องขาเป็นเส้นแบบไปทางแนว realistic คือมีกล้ามเนื้อคล้ายคนจริง ตาเล็ก จมูกยาว หน้ายาว แถมยังอยู่ในช่วงกำลังพัฒนา (ก็....สิคะ เส้นช่วงนี้ คุณพี่ขาไม่กล้าเอาให้ชาวบ้านดูเลยค่ะ แต่ก็ไม่กล้าเผาทิ้งเหมือนกัน ได้แต่เก็บไว้ดูให้ช้ำใจเล่น ว่าเราก็เคยวาดได้***ถึงขั้นนี้เชียวนะ)

สายเรียลพัฒนายากนะคะ เส้นการ์ตู๊นการ์ตูน อัพสกิลวาด 3 จ้อปเลเวลก็ดูดีแล้ว แต่เส้นเรียลต้องอัพอย่างต่ำ 7 จ้อปเลเวล ถึงจะดูสวยดึงดูด อย่ามาเถียง อะฮั้นเดี๊ยนนามสมมุติ ลุยมาหมดแล้วค่ะ ทั้งเส้นการ์ตูน ทั้งเส้นกึ่งเรียล ทั้งเส้นเรียล ทั้งเส้นโคตรอภิมหาY เส้นท่านL ทั้งเส้นH เส้นโคตรK ล่อมันซะทุกอย่างเพื่อค้นหาตัวเอง เหลือสไตล์วาดมอนสเตอร์กับหุ่นยนต์และการ์ตูนล้อคนจริง ที่คงไม่แวะไปเยี่ยมเยียนแน่ ๆ

ที่สำคัญ เด็ก ๆ สมัยนี้ (ซึ่งกินวงกว้างถึงน้องๆ เกือบทั้งบอร์ดที่คุณน้องขาไปเล่น CF ) เค้านิยมเส้นการ์ตูนกัน อ่านเส้นการ์ตูนแบบนี้กัน ฝึกแต่เส้นการ์ตูนแบบนี้กัน แถมอะไรที่ตัวเองไม่ชอบก็ไม่คิดจะแตะด้วย ประสบการณ์ในการดู+วิจารณ์ผลงานทางศิลปะยิ่งไม่ต้องพูดถึง....

คุณน้องขาไปแข่ง CF ที่บอร์ดนั้น ก็คิดผิดมหันต์แล้วค่ะ เส้นสไตล์คุณน้องขาไม่รอดหรอก

ลูกพยัคฆ์นั้น ถ้าออกล่าเร็วเกินไป ก็จะกลายเป็นฝ่ายโดนล่าซะเอง

(แต่พยัคฆ์ร้ายอย่าง อ.ฮินาโกะ เชิญส่งอุ้งพยัคฆ์คุณพี่ชายมาตบเดี๊ยนได้ตามสบายค่ะ กรี๊ดดๆๆๆ /โดนตบผลัวะ!)

แถมผีซ้ำด้ามพลอย คอมเมนต์ผู้เข้าชม CF แต่ละคนก็ดีเหลือเกินค่ะ ทฤษฏีกันใหญ่เลยเชียว น่าเอ็นดูมั่กมาก วิจารณ์กันดี ๆ ทั้งนั้นเลย ชมกันใหญ่แบบนี้ คนวาดก็ปลื้มสิคะ ฮิฮิ แถมไปทางเดียวกันซะทุกคนอีกตะหาก เด็กไทยนิยมสามัคคีจังเลยนะคะ ไหนเค้าบอกคนไทยชอบเหยียบกันเองไง ฮิฮิ

(อ้าว ตกลงคุณน้องขาโดนเหยียบเส้นรึคะ ก๊ากๆๆ คิดซะว่าซวยไปนะคะ คราวหลังเราก็ไม่ต้องไปที่นั่นแล้วก็ได้ มาฝึกฝนสู่การเป็น InW กับพี่ดีกว่าค่ะ เข้าคอสท์ติวกันเลยดีกว่า ความรู้ยังไม่แน่น อย่าเพิ่งไปสอบเลยเนาะ)

2. กรรมการ และเกณฑ์ให้คะแนน ไม่มีประสิทธิภาพมากพอค่ะ (พูดง่ายๆก็คือ ไม่เก่งพอที่จะมาทำหน้าที่ตัดสินงานด้านนี้)

อย่าค่ะ อย่าเพิ่งร้อนตัว เราก็แค่พูดไปตามเนื้อผ้า เพราะกรรมการ ควรจะเป็นผู้ที่มีความสามารถครอบคลุมใช่มั้ยคะ ถึงจะสามารถมองเ็ห็นในจุดที่คนอื่นไม่เห็นได้ ไม่งั้นก็จะโดนคู่แท๊กทีมของนักแข่งหลอกให้มาสนใจ คู่อีกคนจะได้เล่นนอกกติกากับฝ่ายตรงข้ามได้ โดยที่กรรมการถูกดึงความสนใจอยู่ ทุ่นแรงแถมไม่ถูกปรับตกด้วยเนอะ (แสดงว่าไม่ควรมีกรรมการบนสนาม WWF แต่ใช้หุ่นยนต์แทนดีกว่า ก๊ากกก)

*เช่น* การมองให้ออกว่า ภาพที่ผู้เข้าแข่งส่งมานั้น วาดเอง หรือให้เพื่อนวาดแล้วตัวเองเอาเครติด หรือวาดแล้วให้เพื่อนแก้ไข แล้วตัวเองทำให้เป็นเส้นตัวเองอีกที หรือเป็นภาพที่เพื่อนทำมุมมองให้ ทำเนมให้ ทำเนื้อเรื่องให้ (หลัง ๆ นี่ เข้าตัวเองหมด 555+ เมื่อไหร่จะทำได้เองซะทีหว่า )

กรรมการที่แม้แต่การจับคู่แข่งขัน ก็ยังเอาตามตัวเองตัดสินสะดวก ให้คนลายเส้นคล้าย ๆ กันมาแข่งกัน เพื่อจะได้เห็นข้อแตกต่างได้ง่ายเวลาตัดสิน แทนที่จะให้คนที่มีความสามารถด้านที่อีกฝ่ายไม่มี มาแข่งกัน จะได้ช่วยพัฒนาในเรื่องที่ตัวเองยังไม่เก่ง ก็ไม่ต้องไปหวังอะไรมากหรอกค่ะ เนอะ เพราะกรรมการไม่เก่งพอที่จะตัดสิน แสดงว่าผลแพ้ชนะที่ออกมาก็เชื่อถือไม่ได้สินะคะ กรี๊ดดดด แล้วจะไปแข่ง CF ทำอะไรคะเนี่ย

ที่สำคัญ เกณฑ์การให้คะแนน ก็ตั้งขึ้นมาตามความพอใจของคณะกรรมการชุดนี้นี่คะ แบบนี้เกณฑ์การให้คะแนนก็เชื่อถือไม่ได้ด้วยเหมือนกันล่ะสิคะเนี่ย แล้วสรุปแล้วที่เกณฑ์บอกว่าคุณน้องขาบกพร่องเรื่องเส้น เรื่องมุมกล้อง เรื่องฉาก นี่มันเชื่อถือได้แค่ไหนล่ะคะ แล้วต้องปรับปรุงแค่ไหนถึงจะดีพอล่ะคะ ในเมื่อคู่แข่งคุณน้องขาก็ห่วยแตกงั้น ๆ ยังไม่ค่อยจะมีใครไปตัดคะแนนในเกณฑ์นั้นให้เค้าเท่าไหร่เลย... สงสัยจะเป็นเพราะเส้นอำพรางเนาะ...

3. เพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัวค่ะ

ใครมีเพื่อนที่เอาใจใส่มาคอยพูดเมนต์ให้กำลังใจในกระทู้ที่เข้าแข่งขันอยู่ คงจะดีใจมิใช่น้อย และคงจะดีใจมาก ๆ เมื่อทุกคนคอยเอาใจช่วยตัวเอง ทิ้งคู่แข่งให้เป็นหมาหัวเน่า ทำให้เค้าก็ต้องต้องกัดฟันชมเราไปด้วย เพื่อจะได้ไม่ดูว่า เป็นคนพาล

ยิ่งโดยเฉพาะมีเพื่อนมาพูดจาประกาศความดีในกระทู้นั้น ให้ประจักษ์แก่ทุกคนอีก ...โอ้วว๊าว~~~ ถึงจะเป็นเรื่องส่วนตัวงี่เง่า ๆ ที่ไปรบกวนเธอ เราก็อยากจะประกาศออกไป ณ ที่นี้ เพื่อทุกคนที่เข้ามาอ่านจะได้รับรู้ว่า เธอเป็นคนดีเพียงใด กระซึกๆๆๆๆๆ

4. คนดูที่ร่วมโหวตคะแนน มีแต่เจ้าแห่งทฤษฏี

ทุกท่านสามารถเป็นเจ้าแห่งการวิจารณ์งานการ์ตูนได้ เพียงแค่ท่านอ่านการ์ตูนออก จบ!!!

ไม่เกี่ยวว่า ท่านวาดรูปห่วยเพียงใด ...เพราะคนวาดรูปไม่เก่ง ก็สามารถดูออกได้ว่ารูปไหนสวยไม่สวย
(ทำไมล่ะ เราแค่วาดตาโต แขนลีบ นิ้วเป็นแหลมๆ ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้ซักหน่อยว่าสวยๆเป็นไง ทุกๆคนก็วาดสวยกว่าเราหมดแหล่ะ คนนั้นก็สวยกว่าเรา คนนี้ก็สวยกว่าเรา แต่เราชอบแบบคนนี้มากกว่า เพราะน่ารักกว่า ของคนนั้นไม่เห็นน่ารักเลย ตาก็เล็ก จมูกก็ยาว ตลกออก ต้องตาโตๆสิ ถึงจะดี! / น้องดา - ก็เส้นเราเป็นแบบนี้นี่วะคะ สรุปกูต้องเปลี่ยนลายเส้นตัวเองพวกเอ็งถึงจะบอกว่าน่ารักใช่มั้ย! )

ไม่เกี่ยวว่า ท่านตอบก่อนตอบหลังคนอื่น ...เพราะเด็กไทย มีหัวคิด ไม่ทำตามกระแสค่ะ
(นั่นสินะ เหมือนอย่างที่ คห.บนบอกไว้เลย ว่างานเธอน่ะ ผิดตรงนี้ๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมไม่วาดแบบนี้ๆๆๆ ล่ะ / ใช่ ๆ เราว่าแบบนี้ๆๆๆ ก็ดีกว่าเหมือนกัน / เธอต้องฝึกตรงนี้อีกนะ เหมือนที่คนบนๆบอก / น้องดา - ทำไมไม่เห็นมีใครไปว่าคู่แข่งเราแบบนี้บ้างเลยล่ะ โฮอออ~~~ เราไม่ได้เป็นแบบนี้คนเดียวซะหน่อย )

ไม่เกี่ยวว่า ท่านศึกษางานมาเยอะแค่ไหน ...เพราะคะแนน ตัดสินกันที่ความชอบค่ะ
(กรี๊ดดดดด น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ / น่ารักจังค่ะ อิอิ / ชอบตัวของพี่จัง น่าร๊ากกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อร๊ายยยยยๆๆๆๆ / น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก / น้องดา - ใครเป็นคนเริ่มกระแสชมคู่แข่งว่าน่ารักวะคะเนี่ย สรุป ได้ดูกูแข่ง CF มั้ยคะ หรือเข้ามาดูหน้าคู่แข่งกูเฉยๆ )

ไม่เกี่ยวว่า ท่านเป็นแฟนขาประจำคู่ CF นี้รึเปล่า ...เพราะความคิดเห็นเป็นสิทธิส่วนบุคคล
(หลัง ๆ เนี่ย เผาจังนะครับ ก็นะ งานเยอะนี่นา เห็นว่าไปงานขายโดด้วยสิเนี่ย ฮะฮะ เน้นปริมาณจังนะ ทีหลังหัดทำคุณภาพให้ดีขึ้นหน่อยนะครับ / น้องดา - เขียนไม่ถึง 10 หน้าก็หาว่ากูเน้นปริมาณรึคะ งั้นต้องเขียนเท่าโควต้าขั้นต่ำสินะถึงจะเน้นคุณภาพ ทีหลังจะไม่พยายามทำงานเยอะค่ะ แสด แล้วแรก ๆ กูเผาจะตายห่ะ หลัง ๆ ออกจะบรรจง ไปตัดแว่นได้แล้วนะคะ )

นิทานกาลครั้งหนึ่งเรื่อง CF ของน้องดา ก็เอวังด้วยประการฉะนี้.....

-----------------------------------------------------------

สรุปว่า น้องดา (นามสมมุติ) คงจะซวยเองใช่มั้ยคะ ที่ไปอยู่ในสถานที่ไม่ถูกฉโลกกับตัวเอง... แต่ถ้าน้องดา เป็นเด็กน้อยตาใส ๆ ที่เพิ่งจะหัดวาดรูปล่ะคะ???

1.หน้าชื่นอกตรม โทรไปร้องไห้กับเพื่อน?

2.พูดจาฉะตรง ๆ ตามประสาเด็กมั่น?

3.ขอถอนตัว แล้วเลิกวาดรูปตลอดชีวิต?

4.พยายามให้มากขึ้น เช่น เลียนแบบเส้นที่คนอื่นบอกว่าสวย?

-----------------------------------------------------------

ข้อแนะนำสำหรับน้องดา (นามสมมุติ) คนอื่นนะคะ ถ้าหากว่าอยากแข่ง CF เพื่อการพัฒนาตนเอง

1. กรุณาเลือกบอร์ดแข่ง CF ที่ไว้ใจได้
ว่ากรรมการยุติธรรม - เก่งพอ - เกณฑ์ตัดสินคะแนนเหมาะสมกับการใช้ตัดสินคอมิกจริงๆ (ไม่ใช่แค่เอาตามกรรมการในบอร์ดอยากได้) - ประชากรในบอร์ดมีฝีมือสูงพอและความคิดใช้ได้ (กว่าบอร์ดนามสมมุติข้างต้น ที่ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยเด็กเพิ่งหัดวาด)

2. ฝึกพื้นฐานให้แน่นค่ะ
การต่อสู้ทุกอย่าง พื้นฐานเป็นตัวบ่งบอกว่าเราจะรุ่งได้แค่ไหน จะเรียนตรีโกณ ยังต้องหัดท่องเลขสูตรคูณ จะแปลโด ยังต้องฝึกภาษาเป็นปีๆ ต่อให้เป็น Comic Fighting ก็ตาม ถ้าอยากให้การแข่งเป็นตัวช่วยพัฒนาเรา ตัวเราเองก็ควรต้องมีฝีมืออยู่ในระดับนั้นเสียก่อน

(วาดคนในเส้นตัวเองแล้วไม่เบี้ยว ในมุมต่าง ๆ หันซ้ายขวา กลับหลัง มุมบน มุมต่ำ มุมเงย เฉียงๆ วาดคนทำท่าทางต่าง ๆ ได้ ยืน เดิน นั่ง วิ่ง เการักแร้ สีหน้าต่างๆ เช่น ปวดตด หิวข้าว เกาตูด นอนน้ำลายไหลยืดแล้วฝันร้ายว่าเจอแมลงสาบบุกห้อง อุบส์ครึ่กๆ บลา ๆ ๆ ที่สำคัญ ควรวาดผู้ชาย ผู้หญิง และมนุษย์ทั้งหลายให้หน้าตาแตกต่างกันซะก่อน เอาให้ถึงขั้นเปลี่ยนทรงผมแล้วยังจำได้ว่าเป็นใคร เอิ้ก... จะอ้วก )

3. ดูแลตนเองอย่างมาดมั่น

ดูแลในที่นี้ หมายถึง สภาพจิตใจตนเองค่ะ คำพูด ไม่สามารถฆ่าใครได้หรอก แต่คนที่โดนคำพูดนั้น สามารถฆ่าตนเองได้

ถ้าโดนบอกว่า ผลงานตัวเองยังไม่ดีพอ จะเฟลไปหารักแร้อะไรคะ มัวแต่นั่งเฟล เมื่อไหร่งานจะดีขึ้นคะ? (เอาล่ะ อาจอนุโลมให้เฟลได้ซักไม่เกิน 1 อาทิตย์) ความสามารถ มากจากการฝึกฝนค่ะ คนที่เค้าเก่ง เค้าไม่ได้เก่งทางเฟลนะคะ เค้าเก่งทางการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง อยากเก่งเหมือนเค้าบ้าง ต้องหน้าด้านค่ะ ฝึกเข้าไป โดนด่าไม่สวยก็อย่าเลิก โดนครอบครัวสั่งห้ามก็แอบวาด โดนเพื่อนไม่สนใจก็ช่างหัวมัน คนเราคบกันที่รสนิยมไม่ได้คบเพราะนั่งเรียนห้องเดียวกัน ถ้าฝืนคบไปโดยที่ลึก ๆ แล้วเข้ากันไม่ได้ อีกหน่อยก็ต้องมีเรื่องให้ผิดใจแล้วก็เลิกคบกันอยู่ดี เสียเวลาอีกตะหาก

โดนหาว่าวาดคนไม่เก่ง ก็ฝึกวาดคน
โดนหาว่าสัดส่วนเพี้ยน ก็ฝึกวาดสัดส่วน
โดนหาว่าวาดได้มุมเดิมๆ ก็ฝึกวาดหลาย ๆ มุม
โดนหาว่าเส้นไม่สวย ก็ทำให้มันสวยที่สุดในความคิดเราก็พอ ยังไงคนเรา100ก็100รสนิยม โดนหาว่าวาดฉากไม่เก่ง ก็ไปหาสาปัครามาวาดฉากให้ (ก๊ากกก ไม่ใช่) คนเราความสามารถไม่เท่ากัน ถ้ายังไง เราก็หาคนที่ถนัดในเรื่องนั้น ๆ มาช่วยในเรื่องที่เราไม่ถนัดสิ ( เช่นสาปัครา ก๊ากกกกกกกกกกกก /โดนสาปัคราตบข้อหายัดเยียดงาน)

4. แยกให้ออกระหว่าง คอมเมนต์เกรียน กับคอมเมนท์ที่ดี

เรื่องนี้มันต้องแล้วแต่คน... บอกให้ตายยังไง ถ้าไม่เข้าหัว มันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

ถ้ามีคนที่เข้ามาดูงานแล้วบอกว่า ห่วยว่ะ ไปตายซะ เกิดคุณน้องเชื่อแล้วทำตามมัน คุณน้องก็สมควรตายแล้วล่ะค่ะ

ถ้ามีคนที่เข้ามาดูงาน แล้วบอกว่า งานคุณน้อง ได้รับสไตล์อ.ท่านนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บลาๆๆ โอ้วแม่งเทพมาก แต่กรูไม่รู้จัก คุณน้องจะเลิกวาดสไตล์นั้น หันไปเอาดีทางสไตล์อื่นแทน เพราะไม่อยากซ้ำใคร หรือว่า จะไปศึกษางานอ.คนนี้ แล้วเอามาปรับปรุงตัวเอง แล้วก็หันไปซบอก อ.คนอื่น เพื่อศึกษาและเอาสไตล์งานเค้ามาพัฒนาตัวเอง ............เรื่องนั้นก็แล้วแต่คุณน้องค่ะ หรือจะไม่สนใจคอมเมนต์นั้น ก็แล้วแต่คุณน้องเช่นกัน

ถ้ามีคนที่เข้ามาดูงาน แล้วบอกว่า งานเรา แก้ตรงนี้อีกนิด ตรงนั้นอีกหน่อย ก็จะดีขึ้นมาก ....คุณจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ บอกแล้วไง ว่ามันต้องใช้วิจารณญาณตัวเอง เพราะนัยหนึ่ง ถ้าทำตามนั้น เส้นคุณอาจจะเปลี่ยนไปเป็นแบบที่คุณเองยังไม่ชอบ แต่อีกนัยหนึ่ง มันอาจช่วยให้คุณมีแนวทางในการพัฒนางานตัวเองให้ดีขึ้น เพียงแต่ต้องฉีกสไตล์เดิมๆ คุณจะตัดใจลงมั้ย?

ถ้ามีคนที่เข้ามาดูงาน แล้วบอกว่า ชอบค่ะ ดีค่ะ เริศค่ะ ....คุณน้องจะรับคำชมไว้เท่าไหร่ก็ได้ค่ะ เพราะมันเป็นเรื่องของความสุขของคุณน้องเอง ....แต่ถ้ามัวจมปลักกับเรื่องเดิม ๆ จนลืมที่จะรักษาคุณภาพ หรือ ลืมที่จะพัฒนาตนเอง ....คุณน้องก็คงจะจมปลักแล้วก็ต่อด้วยจมน้ำตายในทะเลคำชมน่ะค่ะ

คุณน้องจะอยู่กับที่เดิม แล้วรับแต่คำชมว่า ชอบค่ะ น่ารักค่ะ สวยค่ะ ก็เรื่องของคุณน้องนะคะ แต่คุณพี่หวังสูงกว่านั้นค่ะ คุณพี่ขาอยากได้คำว่า กรี๊ดดดดดดดดดด ชอบค่ะ โอ้วเริศเรออภิมหาผลงานจากแดนสวรรค์ ขอแต่งงานกับลูกชายนะคะ มาแต่งงานแล้ววาดให้เราดูทุกวันเลยนะคะ อยากตายแล้วเกิดใหม่เป็นผลงานคุณพี่ขาจังเลยค่ะ (ทำไมมีแต่คำชมจากผู้หญิงวะ ) .................คุณพี่ขาอยากได้คำชมประมาณนี้น่ะค่ะ ก็เลยยังต้องฝึกต่อไปอีกนาน...

ต่อให้มีคนบอกว่า คุณพี่ขา ต้องวาดกล้ามลูกให้ใหญ่กว่านี้ หรือวาด***ให้ดูดีกว่านี้ คุณพี่ขาก็จะทำค่ะ เพื่อลูก จะได้เติบโตงดงามเป็นชายเหนือชายในใต้หล้า (กร๊ากกก) ถึงคุณพี่ขาจะไม่พอใจเวลาลูกชายโดนคนอื่น หาว่าต้องแก้ตรงนี้นั้นโน้น คุณพี่ขาก็จะพิจารณารอมติเห็นชอบจากคณะกรรมการส่วนอำเภอใจ แล้วดูว่าควรปรับปรุงหรือไม่อย่างไร (ยกเว้นแก้ผ้าลูกชาย อันนั้นอยากทำแต่คงไม่มีคนอยากเห็นเท่าไหร่ ฮิฮิ)

สรุปนะคะ คุณพี่ขาคิดว่า CF มันเป็นของเล่นของคนว่างงานน่ะค่ะ (ประมาณช่วงมัธยม และกระโดดข้ามไปช่วงนักศึกษาเพิ่งจบ และ คนทำงานที่ว่างจัด) เหมาะถ้าจะเอาไปเล่นกับเพื่อน แต่ไม่ควรไปเล่นกับคนที่ไม่รู้จัก อาจเกิดเหตุการณ์หมางใจกันได้

และถ้าคุณน้องยังไม่เก่ง ไม่แข็งแกร่งพอ การลง CF จะก่อให้เกิดผลเสียมากมาย เช่น หมดกำลังใจวาดรูป หรือได้รับคำแนะนำผิด ๆ จากเหล่านักวิจารณ์ฝึกหัด จนอาจถอนตัวจากการวาดรูปไปเลยสิบปีจนถึงตลอดชีวิต

แต่ถ้าคุณน้องไปเล่น CF กับคนที่เหมาะสม ช่วยกันวิจารณ์และแก้ไขงาน เช่น ฝ่ายตรงข้ามอาจเก่งด้านมุมกล้อง แต่อ่านแล้วโคตรน่าเบื่อ ส่วนงานคุณน้องวาดแล้วอ่านสนุก แต่มุมจำเจ ....คุณน้องขาและคู่แข่งก็อาจช่วยกันปรับปรุงสิ่งที่ตนเองไม่ถนัด แล้วพัฒนาไปสู่ฝีมือด้านใหม่ ๆ ได้ค่ะ

ก็แล้วแต่การประเมินตัวเองของคุณน้องขาแล้วล่ะค่ะ ว่าจะเอายังไงกับชีวิตตัวเอง คุณพี่ขาแค่เสี้ยนปาก อยากจะเมาท์เฉยๆน่ะค่ะ (กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก สันดาน)