อยู่ ๆ ก็รู้สึกว่า...
อา................ คนบนโลกใบนี้มันเป็นยังไงของมันกันนะ
คนร่วมประเทศตอนนี้มันเป็นยังไงกันนะ........................
ทำไมหลาย ๆ คนที่ได้พบพานในประเทศไทยตอนนี้ ถึงมักบอกว่า คนที่ทำดีกับเค้าคือคนดี
สังคมไทยตอนนี้ขาดแคลนความใจดีมากขนาดนั้นเลยหรอ? หรืออยากได้ความใจดีจากใครก็ได้ที่หยิบยื่นมาให้...
คนที่ทำใจร้ายใส่ คือคนไม่ดี
ใครกันนะ ที่ริเริ่มบอกว่า ครูไม่สมควรใช้ไม้เีรียวตีเด็ก?
ขออภัยเถอะค่ะ การไม่โดนตีไม่ได้ทำให้เด็กมันดีขึ้นมาได้ พอกับ การตีเด็กทีเดียว 200 ทีมันก็ไม่ได้ทำให้เด็กเป็นคนดีขึ้นมาได้เหมือนกัน
(.....จากคนที่โดนตี 5-200 ทีแทบทุกวัน สมัยประถม... โดนมาหมดแล้วตั้งแต่กิ่งมะยม บลาๆ ยันไม้เมตรที่ใช้กับกระดานดำ ขาดแค่หางกระเบนนี่แหล่ะ... โดนตั้งแต่เอาไปยืนประจานให้ด่าหน้าชั้น ต่อแถวโดนตี ยัน เปิดก้นตีโชว์หน้าห้อง ..........ความด้านมันเลยลามมายังหน้าเหมือนปัจจุบันสินะ 555+)
แต่การโดนตี มันก็เหมือนกับการทำให้ตัวคนโดนตี สู้กับจิตใจตัวเอง เพื่อจะยอมรับว่าตัวเองผิด หรือจะยังคงยืนยันว่าโดนคนตีจงใจกลั่นแกล้งทำร้าย
ตอนนี้มีแต่เด็กรุ่นที่เติบโตมาพ้นไม้เรียว เต็มสังคมไปหมด
อา................... มันดีแล้วจริงหรือ? ระบบที่หักไม้เรียวทิ้งน่ะ?
ลองหันไปมองแล้วเจอแต่เกรียนรายรอบตัว...ก็รู้สึกว่า ไม่อยากจะหันไปมองใครรอบตัวเลย...
เพราะเราเป็นคนขี้รำคาญ เลยไม่อยากจะรำคาญกับคนที่ไม่สามารถรับเรื่องแรง ๆ ได้
เพราะตัวเราเป็นคนที่ใช้เวลาอย่างฟุ่มเฟือย แต่ชอบไปสุมงานกองไว้แล้วใช้เวลาอย่างรีบเร่ง..... เลยไม่อยากเอาเวลาสำหรับเรื่องสนุกสนาน(?)เหล่านั้นไปเสียไว้กับสิ่งที่ผ่านมาแล้วก็จะผ่านไปโดยไม่เกิดอะไร....
(เออ ไม่มีแฟนแล้วมันผิดมั้ย ผู้ชาย 2D ดีกว่าตั้งเยอะ จะมีทั้งทีก็เอาเป็นพ่อของลูกไปเลยเซ่!!)
เพราะเราเป็นคนรักสวยรักงาม เลยไม่อยากจะมองไปยังความไม่น่าดูของสภาพแวดล้อมรอบตัว...
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... สิ่งที่ปิดหูปิดตา ทำเป็นว่ามองไม่เห็นก็เท่ากับไม่มีมันอยู่น่ะ
ความจริงแล้วมันก็ยังยืนทำหน้าเหี้ยรอเราอยู่ตรงนั้นเสมอ
ช่างเป็นผู้ชายขี้ตื๊อที่น่ารำคาญจริงๆ (ฮาๆๆ)
ตอนนี้มีเวลากับตัวเองมากขึ้น เพราะไม่ต้องใช้ชีวิตตามตารางเรียน
.........วันๆเลยเอาแต่เล่นเว็บ 
แย่เกินไปแล้ว....
ทำให้มีเวลาสนใจรอบข้างมากขึ้น เมนต์บลอกเพื่อนรอบตัวได้มากขึ้น
ทำให้มีเวลามาสนใจว่า ประเทศไทยในตอนนี้นั้น...............
มันช่างแย่เหมือนกับอยู่ระหว่างสงครามของนักเรียนเพาะช่างกับเด็กช่างกลนั่นแหล่ะ -*-
แทบทุกคนเอาแต่พูดเรื่องที่ตนเองสนใจ
แทบทุกคนไม่มีใครฟังเรื่องที่ตนเองไม่สนใจ
คนส่วนน้อยที่พยายามฟังและพยายามทำความเข้าใจเรื่องที่ทุกคนพากันพูด... ก็แทบไม่มีโอกาสได้พูดอะไร
ถึงพูดไปก็ไม่มีใครฟัง... เพราะพวกเขาเอาแต่พูดในสิ่งที่ตัวเองคิด
แต่ไม่ฟังในความคิดของคนอื่น
คนกลุ่มนั้น กลุ่มนี้ มีเยอะมากมาย แต่เราก็นับมันได้หลายตัว~~ 
บอกว่า เหรียญที่อยู่ตรงนั้น มันโชว์หน้า A ฉะนั้นมันมีแต่หน้า A มันคือเหรียญที่มีแต่หน้า A !!!
กลุ่มตรงข้ามก็บอกว่า หน้า B ตะหาก มันโชว์หน้า B อยู่ ฉะนั้นมันไม่มีทางเป็นไอ้เหรียญหน้า A อย่างไอ้ฝ่ายแรกพูดแน่ๆ
พวกกองเชียร์ที่เชียร์ฝ่ายแรก หลายคนทำไปเพราะเพราะคนกลุ่มนั้นทำดีกับพวกเค้า แสดงว่าฝ่ายนี้เป็นคนดี
พวกคนที่เชียร์ฝ่ายหลัง ก็ช่วยเชียร์เพราะคนที่ตัวเองไว้ใจบอกให้เชื่อ คนที่เราไว้ใจย่อมเป็นคนดี
แล้วแม่งก็ทะเลาะกัน งี่เง่าจริงๆ
ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาเลย
ถ้าทั้งสองฝ่าย ลองกระเถิบไปข้าง ๆ อีกนิด ก็จะพบว่า เหรียญหน้าเดียวที่เถียง ๆ กันอยู่ มันก็มีทั้งหน้า A และ B แหล่ะเว้ย!!!!!
ไอ้ฝ่ายเกลียดทักษิ*ก็ด่าไปสิ ราวกับทักษิ* ไปฆ่าพ่อมันมาตะกี้ก็ไม่ปาน
ไอ้ฝ่ายรักทักษิ*ก็เชียร์ไปสิ ประหนึ่งทักษิ* ช่วยชีวิตพ่อมันมาตะกี้ก็ไม่ปาน
ห่าแม่งเอ๊ย ไม่เคยได้คุยกับทักษิ*ซักคำ ก็หาว่าเค้าเป็นคนแบบนั้น แบบนี้
มีแต่เรื่องที่ฟังๆๆๆๆกันมาจากปากต่อปากหลายทอดๆๆๆๆๆ แล้วก็หาว่าเค้าเป็นคนแบบนั้นแบบนี้ มีเยอะมากมายฯ (พอ ขี้เกียจ repeat)
เออ ดี เจริญล่ะ นี่หรือเมืองพุทธ.........
เคยศึกษาคำสอนของพระพุทธเจ้ากันบ้างมั้ย คนที่ทำตัวกราบพระพุทธรูป ในดินแดนที่เฟื่องฟูในพุทธศาสนามากที่สุดในโลกขณะนี้ แต่ไม่เคยเลยที่จะสนใจสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์และเที่ยงแท้กว่านั้น สนใจแต่ว่าพระที่ห้อยคออยู่จะทำให้รอดอย่างปาฎิหาริย์ รึเปล่า ทำให้ถูกหวยได้มั้ย กินน้ำมนต์แล้วจะหายป่วยจริงหรือ หนีผีต้องหนีไปหาพระ.......
รู้จักมั้ย อริยสัจ 4 คืออะไร
เข้าใจมั้ย ว่าจะนำอริยสัจ 4 ไปใช้ในชีวิตได้อย่างไร
เคยรู้จักหลักกาลามสูตรบ้างรึเปล่า (ขอร้อง... อย่าอ่านควบเป็นกาม... คนละคำกัน)
หลักพรหมวิหาร 4 คืออะไร
มรรค 8 คืออะไร
................................แล้วเคยนำมันไปใช้ในชีวิตซักกี่ครั้งกัน................................
.................จะทะเลาะกันไปถึงไหน.................
................จะทำตัวงี่เง่ากันไปถึงไหน......................
เคยอยากไปที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่ เพื่อหนีความวุ่นวายของสังคมโลก
แต่ก็รู้ว่า หนีได้แต่ตัว ถ้าใจเรายังอยู่ที่นี่ เราก็ไม่มีวันพ้นจากปัญหา
รู้ว่า ถึงหนีไป ปัญหาก็ยังรอคอยเราอยู่ เหมือนผู้ชายหน้าเหี้ยที่ทำตัวขี้ตื๊อ ไล่ยังไงก็ไม่เข้าใจ
รู้ว่า การจะพ้นจากปัญหา แม้ตัวไม่ไปไหน ถ้าใจเราไม่ยึดติด ปัญหาก็จะไม่เกาะติดเรามา
เหมือนทำตัวเมินผู้ชายหน้าเหี้ยขี้ตื๊อคนนั้น ไม่ต้องสนใจมัน มันจะไปหาเหยื่อรายใหม่เอง
รู้ว่า เหรียญที่เราเห็นเพียงแค่ด้านเดียว แต่ความจริงมันมีสองด้านเสมอ
ถ้ารวมด้านข้างด้วยก็เป็นสามด้าน.... ด้านที่ไม่ค่อยจะมีใครสนใจมองกัน
เหรียญอันนั้นที่คุณกำลังมองมัน คุณมองมันจากด้านไหนอยู่?
เหรียญอันนั้นที่คุณมอง มันก็เป็นเหรียญอันเดิม ไม่ว่าจะถูกมองจากด้าน A ด้าน B หรือด้านข้างก็ตาม
ปล. ไม่ได้คบคนที่หน้าตา แต่ถ้าอยากมีลูกซักคนหรือมากกว่านั้น ก็อยากได้ที่หน้าตาน่ารักๆหน่อย
ปล.2 ความดีที่อยู่ภายใน สามารถทำให้หน้าตาเหี้ยๆ ดูดีขึ้น 82%
ปล.3 ใครใช้อารมณ์เมนต์เรื่องการเมือง กูลบคอมเมนต์แน่
ปล.4 เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเอนทรี่ทางออก อันนั้นพยายามมองหลายมุมแล้ว แต่ก็.... เหี้ยเหมือนเดิม..(กว่าเดิม)
ปล.5 พันธมิตรทำให้พ่อแม่เราเครียดเรื่องไม่มีเงินผ่อนบ้าน และพันธมิตรทำให้รถติดแถวบ้านมาจะเป็นปีแล้ว
ปล.6 ไม่ได้ชอบทักษิ*ขนาดนั้น แค่เกลียดหนังสือพิมพ์ที่ชี้นำประชาชน
ปล.7 การเกลียดผู้ชายหน้าเหี้ย เป็นประสบการณ์ส่วนบุคคล ไม่จำเป็นต้องลอกเลียนแบบ
ปล.8 อยากได้โฆษณา Orange ตัวนั้นกลับคืนมาจัง.... คุยกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น จากมุมมองที่แตกต่าง
)
