เค้าไปเชียงใหม่มา รู้ป่าว อิอิ

หลังจากที่มีความแค้นกับการไปเหยียบเชียงใหม่+เชียงรายภายในระยะเวลา 24ชั่วโมง

 

เจ็บใจว่ะ!!

 

หนแรกเป็นทริปตักบาตรพระ11,111รูปที่เชียงใหม่ตอนต้นปี นั่งรถจาก กทม. ตั้งแต่ 9 โมงเช้า ถึงเชียงใหม่2ทุ่ม หลับตีสอง ตื่นตีสี่ เตรียมตัวไปใส่บาตร แวะดอยสุเทพตอนสิบเอ็ดโมง เที่ยงกลับบ้าน ถึงบ้านเที่ยงคืน...

หนสองเป็นการไปแม่สายตอนสงกรานต์ เพราะต้องพาคนงานพม่าไปทำบัตรที่ชนกลุ่มน้อยที่บ้านเกิด แต่ดันกลายเป็นทัวร์โรงพัก/ด่านตรวจคนเข้าเมืองไปซะแล้ว แบบว่าจู่ๆก็โดนลากไปแม่สายตอนบ่ายวันอาทิตย์ (แบบแกมบังคับ byหม่อมแม่) แล้วสองทุ่มก็ไปขึ้นรถที่สายใต้ใหม่เจ็ดโมงก็โดนลากลงจากรถทัวร์เพราะมีปัญหาเรื่องบัตรของคนงานที่บ้าน บลาๆๆ แม่งงง สุดท้ายก็ต้องไปโรงพัก กว่าจะออกมาได้ก็เที่ยงวัน เดินตลาดแม่สายซักพักก็ต้องกลับบ้านบ่ายสี่เพราะรถหมดห้าโมง ขึ้นเครื่องกลับบ้านสามทุ่ม ถึงบ้านเที่ยงคืน...

 

 

ทำไมตูต้องนั่งรถจนตูดเมื่อยจากใจกลางกรุงเทพฯเพื่อมาจังหวัดสุดขอบชายแดนไทยแล้วต้องกลับภายในเวลาไม่ถึงวันด้วย แบบว่าปกติก็เป็นคนไม่ชอบไปเที่ยวนอกสถานที่ (แต่ดันชอบการนั่งพาหนะเดินทาง) แต่ว่าไหนๆก็เสียเวลาเป็น10+ชั่วโมงเพื่อนั่งรถไปต่างจังหวัดแล้ว ก็ขออยู่นานๆหน่อยได้ปะ อยากช้อปปิ้ง (ก๊ากกกก)

 

พอจู่ๆ ก็โดนสาปัคราชวนไปเชียงใหม่ 5 วัน ก็ตกลงทันที พักนี้ใจง่ายเป็นพิเศษ

(และเงินก็ไหลง่ายเป็นพิเศษด้วย)

 

ได้ไปดูฝูง (ตุ๊กตา)แพนด้าด้วยล่ะ แล้วก็เห็นลูกแพนด้า(จากหนังสือพิมพ์ที่กรุงเทพฯ)ด้วยล่ะ

  - พาหมูแพนด้ากลับมาบ้านด้วย -

 

 

 มันช่างอเมซซิ่ง ราวกับแพนด้าเป็นสินค้า OTOP ของเชียงใหม่

(แล้วทำไมแพนด้าต้องอยู่เชียงใหม่ รึเพราะมันเย็นกว่า???)

 

ไปพักบ้านอุริกันตลอดทริป ช่างรบกวน(อย่างหน้าด้านๆ)ซะจริง

 เค้กบ้านอุริอร่อยดี จนเกิดอาการพลาด ทำไมตูเพิ่งได้กินตอนอยู่สุวรรณภูมิขากลับบ้านแล้ว

ไม่ชอบกินบราวนี่ ไม่ชอบกินลูกเกด

แต่ก็งกกินคนเดียวเกือบทั้งหมดเลยอะ 555555+ ของเค้าดีจริง

 

 

ชอบไอ้ขาวๆที่มีอัลมอนด์ข้างบนอะ หร่อยเริ่ด!!!

มาอีกสามปอนด์ก็ยัดคนเดียวไหว

 (กล่องนี้เหลือแต่ซากภายใน5นาทีนับจากเราถึงบ้านและถ่ายรูปนี้เสร็จ)

 

 

 

 

 

ไปเชียงใหม่ มีแต่ทัวร์ส่องสัตว์ ทัวร์กินเค้ก ทัวร์กินกาแฟ ทัวร์กินอาหารอิตาเลียน

(อยากกินแพนด้า แต่รู้สึกว่าจะเพิ่งกินไปเมื่องานแคปซูล 5.5 ก๊ากก)

 

 

 

พอไปก็เลยไปถ่ายที่พืชสวนมาด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 กาแฟหน้าหนาวอร่อยกว่า จนทำให้ตั้งใจว่า เอาไว้หน้าหนาวจะไปเชียงใหม่อีกให้ได้

(ไปกินกาแฟถึงเชียงใหม่ กูนี่ก็ขยัน...)

เอา บัตรเซเว่นไป กะว่าจะเอาไปจ่ายค่ากาแฟวาวี แต่เนื่องจากกำลังง่วงๆ เพราะแอบงีบในร้านกาแฟ 94 เลยเผลอจ่ายเงินสดไป ทุเรดที่สุด  เพราะในขณะเดียวกัน กะว่าถ้าเงินสดหมดก็จะมีตังเหลือใน atm ให้กดได้  แต่พอถึงเวลา ก็พบว่าลืมบัตรไว้ที่กรุงเทพฯ.....

เป็นหนี้สาปัคราเพิ่มอีก 1พันบาทถ้วน ก๊ากกกก

 

 

ตอนขา ไป ว่าจะนั่งเครื่องบิน แต่เนื่องจากการจองตั๋วเครื่องบินผ่านเว็บเป็นอะไรที่ งี่เง่า และเฮงซวย ซังกะบ๊วย สุดตรีน และอื่นๆอีกมากมาย

เพียงแค่ห้านาที ราคาตั๋วก็สามารถอัพจาก 1200 เป็น 1400+ ได้ มันช่างจอร์จ!!!

ใครคิดระบบนี้วะ

 

 

สุดท้ายก็ได้นั่งรถไฟไปเชียงใหม่ มันว๊าวมาก เกิดมาเพิ่งจะเคยจัดการทริปเที่ยวต่างจังหวัดเองตั้งกะการจองตั๋ว ยันที่พัก (ได้ข่าวมัดมือชกเจ้าของบ้าน ห้าห้าห้า)

 

 ตั้งกะจองตั๋วเครื่องบินเอง ไปหัวลำโพงซื้อตั๋วรถไฟตู้นอนเอง จัดการเวลาเดินทางเอง คอยจัดการเวลาเที่ยวเอง ขึ้นเครื่องบินโดยไม่ได้ไปกะแม่

 

 

ไปตู้นอนด้วยล่ะ  ปกติะเคยไปแต่ตู้ที่ต้องนั่งหลับยันเช้า+หัวฟูหน้ามัน

 

 

ก็วิ่งไปขึ้นรถไฟเที่ยวทุ่มครึ่งอย่างฉุกละหุกมาก มาถึงเบาะนั่งก่อนรถไฟออกตั้งห้านาที ก๊ากก

 พอตอนซักสามทุ่ม เจ้าหน้าที่ประจำตู้โบกี้ก็จะทยอยปรับเบาะนั่งให้กลายเป็นเตียง แต่ไฟหัวเตียงของเรามันเจ๊ง เลยต้องเปิดม่านอ่านหนังสือตลอดคืน มีแต่ฝรั่ง(เศส)เกือบทั้งตู้ เจ๋งดี โบกี้นี้มีแต่คนแบกหนังสือมาอ่าน ดูสมกับเป็นคนที่เดินทางบ่อยๆดีแฮะ

ได้อยู่โบกี้ตู้ 8 เบาะเบอร์14ด้วยล่ะ

 

เนื่องจากกล้องไม่ดี เลยถ่ายตอนกลางคืนไม่ได้ รถมันสั่นมาก

 

เช้าๆบรรยากาศน่านอนมาก เลยนอนยันลำปางโน่นล่ะ กว่าจะได้ฤกษ์ลุก
(คนอื่นเค้าเก็บเตียงกันหมดแล้ว 5555555+ ช่างเป็นตัวอย่างของคนไทยที่นิสัยแย่จริงๆ แต่มันเพิ่งจะแปดโมงนะเห้ย! อยู่บ้านตื่นสิบเอ็ดโมงทุกวัน )

 

 พอได้ฤกษ์ก็เลยขุดกล้องมาใช้งานซะหน่อย

 

 จอดนานจนอยากลงไปเที่ยว(เยี่ยว)ที่ลำปางเลย

 ประตูทางออกมันยั่วให้ออกไปเดินถ่ายรูปมาก

 

 

 ครอบครัวนี้เป็นชาวคุณพี่ มากัน 4 คน แต่พ่อกับลูกชายอยู่เบาะตรงข้ามเราพอดี

 ว่างจัด จอดลำปางนานอยู่ครึ่งชั่วโมง ทำเอาเลทจากกำหนดการรถไฟ มันบอกถึงตอนสิบโมง แต่ถึงจริงเที่ยง.....

 

 

 

ชิโด้มาเยือน!!!!

 

 

 

 

 

 

เที่ยวครั้งนี้

ได้ลองอะไรที่ "ครั้งแรกในชีวิต" ทั้งทริปเลย

 

  อยู่ในฮาเร็มแมว

ฮาเร็มแมว เชียงใหม่เป็นฮาเร็มแมว

 

 

ฮาเร็มแมว!!!!!

 

 

 ฮาเร็มแมว!!!!!

  ฮาเร็มแมว!!!!!

 

 

 

 

ลาจากกันด้วยแมวก่อน ดูลายแมวจนลายตาแต่ไม่ได้ลาตาย

 tbc.