[8thAug] Lorenzo

posted on 16 Aug 2014 01:03 by lumin in 8thAug directory Fiction
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Profile ตัวละคร

 

ฝ่ายที่ต้องการลง

-          Free-player

 

ชื่อ-นามสกุล

ชื่อ Lorenzo (ลอเรนโซ)

 

อายุ

เจ้าตัวเลิกนับตั้งแต่ขึ้นเลข 3 , อายุจริงใกล้จะ 40 แล้ว

 

เพศ

ชาย (ทางกายภาพ)

 

ส่วนสูง และน้ำหนัก โดยคร่าวๆ

สูงราว 5.8ฟุต 

หนักเฉลี่ยที่ 130 ปอนด์ (ขึ้นลงนิดหน่อยตามสภาพอารมณ์ช่วงนั้นว่ากินเยอะแค่ไหน)

 

ลักษณะภายนอกอื่นๆ

ผมสีเหลืองซีดแบบฟางข้าว ยาวถึงเอว กระเซิงเหมือนไม่ได้หวี แต่น่าจะไม่มีเหา  รวบไว้ลวกๆด้วยผ้าผืนเล็กที่น่าจะเคยเป็นผ้าเช็ดหน้าผู้หญิงสีขาว 

 

-ตาสีน้ำตาลบรั่นดี แต่สายตาน่าจะไม่ค่อยดี ถึงชอบเดินชนของไปทั่วแบบซุ่มซ่ามบ่อยครั้ง ชนคนบ้างเป็นครั้งคราว ไม่แน่ใจว่าเพราะสติไม่ดี ตาไม่ดี หรือเพราะผมหน้ารก ๆ นั่นยาวกระเซิงทิ่มตาพอดี

 

-ภายนอกไม่มีแผลเป็นเด่นชัด แผลช้ำในจากการเดินชนก็ไม่เคยมี สงสัยผิวหนังจะหนาดี

 

-หนวดเครารกหน้าเป็นกอพุ่มแบบ cookie monster นานทีจะโกนทิ้งซักครั้ง ถ้าขี้เกียจก็ปล่อยไว้แบบนั้น เจ้าตัวให้เหตุผลกับคนอื่นว่า กันยุงกัดแก้ม  โดยจริงๆ คือสะดวกดีเวลาต้องปลอมตัวด้วยการเปลี่ยนภาพลักษณ์แบบสุดโต่งเพื่อหนีหรือล่า

 

- มีเชื้อสายชาวต่างประเทศของคนทางทวีปตะวันออก ผิวขาวนวล ออกโทนขาวมุกมากกว่าขาวซีด แต่ไม่ค่อยมีคนสังเกต เพราะนอกจากไว้หนวดเครารก ผมยาวรุงรังแล้ว ปกติยังแต่งชุดสุภาพแขนยาวขายาว พันผ้าพันคอรุงรังไว้กันฝุ่นควันบ้าง เสื้อคลุมสำหรับเดินทางบ้าง มือก็สวมถุงมือหนังลูกวัวสีน้ำตาลอ่อนไว้ จงใจปกปิดให้ไม่เป็นที่สังเกตเพราะพันธุกรรมทางผิวค่อนข้างเด่นสะดุดตา ไม่สะดวกตอนต้องการพรางตัวสืบข่าว

 

- เป็นคนตัวเย็น ชีพจรเต้นช้าแต่มั่นคง ไม่ค่อยร้อนหรือเหงื่อออก

 

- ใบหน้าหลังโกนหนวด ให้บรรยากาศสีหน้าค่อนไปทางอ่อนโยน แยกแยะเพศลำบากสำหรับสายตาคนทวีปนี้ อายุราวปลายยี่สิบถึงต้นสามสิบ

 

-ปกติเดินไปมา ขยับตัวทำอะไรจะติดเฉื่อยๆ เหมือนกอผักตบที่ลอยตามกระแสน้ำในคลองที่น้ำไหลเอื่อย แต่ถ้าจำเป็นก็ขยับร่างกายได้เร็วจนน่าแปลกใจเหมือนคนละคน และมีร่างกายที่ยืดหยุ่น ดัดโค้งได้ง่ายอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเทียบกับอายุ (โดยประมาณเอาจากหนวดเคราบนหน้า)

 

 

อาชีพ

อาชีพหลัก นักล่าค่าหัว (บางคนก็เรียก มือปืนรับจ้าง)

อาชีพเสริม  ล่าสัตว์เอาซาก (และบางทีก็ตัวเป็น ๆ ) มาขายให้พ่อค้า (ตอนที่หาเป้าหมายที่เป็นคนไม่เจอ)

 

ลักษณะนิสัย

เวลาโดยส่วนใหญ่ - เหมือนตาลุงขี้เมาอารมณ์ดี ยิ้มง่าย สติปัญญาไม่ค่อยแจ่มใส พูดจาวกไปเวียนมาประหนึ่งสมองจมในถังเอลตลอดเวลา แต่คำพูดที่หลุดจากปากส่วนมากมักทำคนฟังอารมณ์เสีย ชอบกระเซ้าแหย่คนไปทั่วเหมือนเห็นโลกนี้ไม่วุ่นวายแล้วไม่สบายใจ

 

ถ้ามี 'เรื่องสนุกที่ชั่วร้ายกับ 'เรื่องน่าเบื่อที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมจะเลือกเรื่องสนุก

แต่ถ้ามี 'เรื่องชั่วร้ายที่น่าเบื่อกับ 'เรื่องถูกต้องที่น่าเบื่อจะเลือกเรื่องชั่วร้ายแล้วทำให้มันสนุกขึ้น

แต่ถ้ามี 'เรื่องชั่วร้ายที่น่าเบื่อกับ 'เรื่องถูกต้องที่น่าสนุกจะดูว่าทำเรื่องชั่วร้ายให้สนุกขึ้นได้มั้ย ถ้าทำไม่ได้ก็ยอมทำเรื่องถูกต้องที่สนุกกว่า(ก็ได้)

ทั้งหมดนั่นด้วยเหตุผลว่า 'รู้สึกว่าเรื่องชั่วร้ายเข้ากับความสนุกมากกว่า'

 - เป็นคนค่อนข้างเย็นชา แต่ลึก ๆ เป็นคนขี้เหงา ดังนั้นจึงไม่กล้าผูกพันตัวเองกับใคร เพราะรู้ตัวว่าเกลียดการตัดสายสัมพันธ์ที่สร้างขึ้นมากับมือ

 

โหมดล่า – จะเลือกเป้าหมายที่ดูล่าสนุก (ไม่เกี่ยวข้องกับอัตราสำเร็จของการล่า) , มีความอดทนในการรอคอยสูงมาก ,  ก่อนเลือกทุกครั้งจะคิดคำนวนจนมั่นใจในทางเลือกของตัวเอง ดังนั้นเมื่อเลือกแล้วจะไม่ลังเลตอนลงมือ เพราะเลือกที่จะเชื่อในตัวเอง 100% ,จึงคิดทุกอย่างบนพื้นฐานว่า ห้ามเสียใจภายหลังเด็ดขาดไม่ว่าผลลัพท์จะลงเอยเช่นไร ดังนั้นในทางกลับกัน ถ้ายังคิดว่ามีโอกาสเปลี่ยนใจ จะไม่ลงมือทำ จากนั้นจะเปลี่ยนแผนแทน

 

 

 

ประวัติของตัวละคร

 

เวลาส่วนใหญ่ - เป็นคนเฉื่อยๆ  เนือยๆ  หมดไฟในการใช้ชีวิต  เมาเหล้าขี้เกียจไปวันๆ อย่างซังกะตาย ถ้าไม่เข้าผับบาร์ไปดื่มแล้วลวนลามสาวเสิร์ฟทางคำพูด ก็จะทำตัวพูดจายิ้มแย้มอารมณ์ดีแต่แดกดันปากจัดให้ชาวบ้านเหม็นขี้หน้าจนถึงขั้นมีเรื่องชกต่อยแบบวงใหญ่ชุลมุน แล้วตัวเองก็เนียนหนีค่าเหล้า(และค่าเสียหาย)

 

ดังนั้นจึงอยู่ที่ไหนไม่ได้นาน... ต้องเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ

 

พื้นเพ - เป็นตาลุงไร้ครอบครัว ไม่มีญาติที่ไหน เสียพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก ออกเดินทางเพราะบ้านเกิดเมืองนอนทำให้คิดถึง(การมี)ครอบครัวมากเกินไป พอคิดถึงเรื่องชีวิตครอบครัวจะรู้สึกหดหู่  รู้สึกเหมือนตัวเองเป็น  [มนุษย์ง่อย ๆ ที่ไร้กำลังดูแลตัวเอง ต้องใช้ครอบครัวเพื่อพยุงจิตใจจึงจะสามารถใช้ชีวิตแบบมีความสุขบนโลกใบนี้ได้]  อยากเป็นอิสระจากความรู้สึกนั้น (ที่ความสุขของตัวเองต้องขึ้นกับการมีอยู่ของผู้อื่นเลยเลือกทิ้งตัวตนเดิมแล้วออกเดินทางไปเรื่อย ๆ

 

โดยสรุปคือ กำลังพยายามมีชีวิตในรูปแบบ ที่ตัวเองคงอยู่เพื่อตัวเอง’ ดังนั้นเลยไม่สนใจคนอื่นเท่าที่จะทำได้ และถ้าเป็นไปได้ก็จะก่อกวนเพื่อให้สายสัมพันธ์ที่อาจมี...ถูกตัดทิ้งโดยน้ำมืออีกฝ่าย

 

ชีวิตการงาน – ล่าสำเร็จบ้าง พลาดบ้าง เพราะเลือกเป้าหมายจากความน่าสนุกล้วนๆ ดังนั้นจึงมีทั้งพลาดจากโดนตัดหน้า, พลาดเพราะเหยื่อเก่งเกินไปก็มีบ้าง , ถ้าเห็นวี่แววจบไม่สวย จะรีบเปลี่ยนแผนรับมือ , พร้อมจะชิ่งหนีเสมอถ้าเห็นสมควร โดยไม่เสียดายเหยื่อ เพราความสนุกที่ได้เริ่มล่าก็คุ้มแล้ว

 

ข่าวสารล่าสุด – ช่วงนี้ไม่มีคนให้ล่าค่าหัว ไม่แน่ใจว่าสูญพันธุ์หมดแล้วหรือแค่ข่าวสารมาไม่ถึง จึงเดินทางมาเรื่อย ๆ จนถึงเมืองดีร์ซาดตอนบ่ายวันที่ 4 สิงหาคม ปีปัจจุบัน  เพราะเดินทางแบบเร่ร่อน คบคนแบบฉาบฉวย และตอนนี้อยู่ในโหมดพเนจรเอื่อยเฉื่อย ค่ำไหนนอนนั่น จึงไม่ได้สนใจสืบข่าวของเมืองนี้มาก่อน  (เคยได้ยินว่ามีเมืองแบบนี้อยู่ แต่คิดว่าเป็นเรื่องเล่าที่เติมแต่งมาแล้วหลายทอด)

 

 หลังจากเข้าเมืองแล้วพบว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับสัตว์แห่งจิตเป็นเรื่องจริง ก็ตัดสินใจพักอยู่เมืองนี้ให้นานขึ้นหน่อย (ตัดสินใจอยู่อย่างสงบเสงี่ยม งดก่อเรื่อง จะได้ไม่โดนไล่ไปก่อนเวลาอยากออก) (และพยายามระวังไม่ให้เดินชนอริเก่าจากเมืองอื่นด้วย ฮา)

 

พอถึงเวลาที่เบื่อจนอยากออก ก็ออกไม่ได้เสียแล้ว

 

 

ชนิดของสัตว์แห่งจิต

 

-  งูเหลือมท่าทางป่วยๆ ทำตัวเหมือนงูตาย นอนนิ่งตลอดเหมือนไม่มีชีวิตอยู่แล้ว โดนจับให้ทำอะไรก็อยู่นิ่งแบบนั้นเหมือนเป็นเชือกเส้นหนา ๆ ยาวๆ มากกว่าเป็นงู สีลายค่อนไปทางเหลืองๆ ทองๆ

ยาวประมาณ 11ฟุต กว่า หนักประมาณ 18ปอนด์ http://www.terraristik.com/tb/ad_pics/629538__1.jpeg 

(ภาพจาก http://www.terraristik.com/tb/list_classifieds.php?split=40&category_selection=1&type_selection=0&ftsearch=retic   )

 

 

 

สาเหตุที่ปัจจุบันสัตว์แห่งจิตของลอเรนโซเป็นงูเหลือม เพราะเป็นทั้งคู่เป็นพวกเฉื่อย (มาก) ในยามปกติ นั่งๆนอนๆนิ่ง ทำตัวกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมเหมือนเป็นของประดับฉาก ไม่ค่อยรู้สึกอะไรกับสภาพแวดล้อม

 

เช่นมีละครดรามาชีวิตแนวเมียมาตามยิงผัวในบาร์เหล้า คนรักนอกใจมีชู้ พ่อลูกทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงจนฝ่ายหนึ่งโดนไล่ออกจากบ้าน ลอเรนโซจะนั่งดื่มไปยิ้มไปอยู่เฉยๆ  ไม่ยุ่งเกี่ยว  แบบเดียวกับเวลางูใหญ่เลื้อยไปตรงไหน มันก็ไม่สนใจว่าคนแถวนั้นร้องกรี๊ดหรือวางแผนฆ่ามันยังไง ถ้ามันไม่รู้สึกว่าเกี่ยวกับสวัสดิภาพของตัวเอง ก็จะอยู่เฉย ไม่ได้แคร์จิตใจบอบบางของมนุษย์คนอื่นแม้แต่น้อย

 

หิวก็กิน กินอิ่มก็หาที่นอนย่อย ไม่ได้สนใจยุ่งเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตอื่นนอกเหนือจากเวลานั้น

 

ลอเรนโซไม่ค่อยเปลี่ยนสีหน้าตามอารมณ์ สีหน้าส่วนใหญ่ที่แสดงออกมาเพื่อพรางตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เหมือนงูที่สีหน้าเดิมตลอดเวลา เปลี่ยนแปลงแค่รูม่านตาเท่านั้น  ถ้าถึงขั้นต้องขยับตัวเปลี่ยนอารมณ์ก็จะแสดงออกทางการกระทำเลย

 

 

 

 ----------------------------------------


 

คุ้กกี้มอนส--- แค่กๆ ลอเรนโซ

แปลกๆ เนอะ......

ฮืออ กรุณาทำตาเบลอๆไปซะนะครับ เป็นกรรมตามสนองตัวเองที่อยากวาดหนวด 5555

ไม่มีภาพเต็มตัว ละไว้ก่อน ก็เป็นกางเกงยีนส์โทรมๆ กับบูทยาวสีน้ำตาลแบบถุงมือ จบ เรียบง่ายมาก

 

ส่วนงู... อิงตามภาพจริงที่แปะด้านบนเถิด ฝีมือคนวาดมีแค่นี้...

 

 ----------------------------------------

 

ติดต่อ

skype - เอ่อ.. ไม่ค่อยเข้า ลืมไอดีตัวเองแล้ว OTL จะใช้งานทีต้องไปขุดที 

Twitter - โรล
(ใช้ร่วมกะไอดีคอมมู hme อยู่ ปกติไม่ค่อยได้เข้าไปโรลอะไร แต่ใช้ทวิตเดคเลยเห็นmentionได้ตลอด)

Twitter - ผปค 

(ปกติก็สิงในทวิตนี้ทั้งวัน ตามตัวได้ แต่ตอนนี้ล๊อคอยู่เพื่อการด้วง #บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน )

(แล้วจะมาโฆษณาฟิคอีกทีนะครับ แฮ่ก)

(ตอนนี้มีเพจ ด้วยนะ ไปตามตัวที่เพจก็ล่าย 5555 )

(ปรากฏว่าไม่มีใครตามเพราะสิงกันในทวิตหมดแล้ว ก๊าก)

 

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ *กราบ*

 

 

 

 ปล. ของแถมให้แฟนคลับผู้ถูกคุ้กกี้มอนสเตอร์ทำร้ายจิตใจ

Comment

Comment:

Tweet

คุณลุงงงง งูแถมยังโฮมเลสเหมือนกันด้วยนะคะเนี่ย 55555
ส่วนที่บอกว่าอยากขอฟารุคไปวาดสี่ช่องจบก็ได้เลยนะค้า ตามสบายเลยย
ไว้มาเล่นกันนะคะ

#3 By @ttteacup on 2014-08-24 00:31

อุ ลุง //กุมอกเจอลุง 1 ea
เป็นคนที่ดูน่าสนุกมากเลยค่ะ แฮ่ ไว้มาเล่นกันนะคะ ><

#2 By TanatOs on 2014-08-18 22:57

ยินดีต้อนรับสู่เมืองดีร์ชาดค่ะ XD

#1 By G.Apple on 2014-08-17 21:11