(ดองจังมิน (กำลังพยายาม) เขียน)
Title: 不思議な男と腐女子天女 ~ Fushigina Otoko to FujoshiTennyo
H man & Rotten angel ~บุรุษปริศนากับนางฟ้าฟุโจฉิ~
Author: Dong Jung Min
Rating: G / R
Warning: Not Yaoi
Genre(s): Love Love Comedy Parody
*****************************
"ผู้หญิงแล้วไง? ก็แค่มนุษย์โลกที่นมโตผิดปกติ... "
*****************************
เสียงประกาศคำสั่งดังออกจากเครื่องโทรโข่งไฟฟ้าแบบพกพา ทำให้กลุ่มวัยรุ่นที่ยืนกระจัดกระจายคุยกันกลางลานกว้าง รีบวิ่งมารวมกลุ่มเพื่อตั้งแถวตามที่ "รุ่นพี่" หมาด ๆ ตะเบ็งเสียงเรียก
"จัดแถวเร็ว ๆ หน่อยค่ะน้อง! นี่เราเลทมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะคะ"
"เร็ว ๆ หน่อยค่า ทำไมช้ากันแบบนี้ล่ะค๊า น้องๆขา!!!"
"ยืนให้เป็นระเบียบด้วยค่ะ อย่าคุยกัน อย่าล่อกแล่ก ตอนนี้พวกน้องเป็นนิสิตแล้วนะคะไม่ใช่เป็นแค่เด็กมัธยม กรุณาทำตัวให้สมกับเกียรติของสถาบันเราด้วยนะคะ"
แม้เสียงแหลมจากเหล่ารุ่นพี่สาว ๆ จะลอยหลอนจากลำโพงซ้าย ขวา หน้า หลัง แล้วมาตีกันตรงกลาง ประหนึ่งเครื่องเสียงสเตอริโอระบบเซอร์ราวด์เกรดต่ำ แต่ทุกเสียงต่างก็มีจุดประสงค์แฝงเดียวกัน คือพยายามสร้างความกดดันแก่นิสิตมือใหม่ให้มากที่สุด
รัตติกาลมองไปยังกลุ่มเฟรชชี่ของปีนี้ ทุกคนต่างพยายามทำตามคำสั่งของรุ่นพี่อย่างตั้งอกตั้งใจ ความสดใสและเปี่ยมไปด้วยพลังงานของเด็กวัยทีนดูเหมือนจะส่งผลต่อคนรอบข้าง ด้วย เธอยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ เพราะแบบนี่สินะพวกป๋าถึงชอบมีอีหนูเอ๊าะ ๆ อยู่ข้างตัว
ตั้งแต่เช้ามาแล้ว อาณาเขตกว้างซึ่งมักเงียบสงบเป็นนิจถูกย้อมไปด้วยสีสันสดใสของความตื่นเต้น วันนี้แม้ไม่ใช่วันแรกของกิจกรรมมหาวิทยาลัยที่จัดอย่างเป็นทางการ แต่ก็เป็นวันแรกของกิจกรรมที่จะได้พบปะรุ่นพี่ร่วมสาขาเดียวกันครบทุกชั้นปี บางทีจึงมีเสียงเจ๊าะแจ๊ะดังมาจากฝูงรุ่นพี่ที่นานทีปีหนจะได้เจอกันครบหน้า
"น้อง ๆ ครับ หลังจากนี้ เราจะเริ่มกิจกรรมแนะนำตัวแต่ละคน ขอให้น้องแต่ละคนลุกขึ้นยืน บอกชื่อ นามสกุล โรงเรียนเก่า และคำอธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับตัวเองให้เพื่อน ๆ และรุ่นพี่ทุกคน ได้ยินด้วยนะครับ" รุ่นพี่มือลำโพงกวาดเสียงไปทั่วกลุ่มปีหนึ่งหมาด ๆ ทำเอาเสียงซุบซิบจากกลุ่มรุ่นน้องดังขึ้นอีกรอบ
"ไรว้า เมื่อวานก็ทำไปแล้วไงอะ"
"เมื่อวานรุ่นพี่อยู่กันไม่ครบมั้งเธอ"
"ทำอย่างกับคนตาบอด ป้ายที่ห้อยคอก็มีชื่อ ทำไมต้องให้พูดบ่อย ๆ วะ"
"อุ้ย ตัว ๆ รุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นหล่อจังเลย"
"เมื่อไหร่จะเลิก หิวแล้วเว้ย"
ในขณะที่เหล่าปีหนึ่งทยอยกันลุกขึ้นแนะนำตัว ฝ่ายที่คอยจับกลุ่มซุบซิบกลับกลายเป็นรุ่นพี่ปีสูง ๆ แทน เนื่องจากมอบงานดูแลน้องใหม่ให้แก่ปีสองไปแล้ว สมาชิกปีสามและสี่จึงมีหน้าที่นั่งเบ่งและยืนคุมอีกทีเท่านั้น ว่างจัด จนหันไปนินทารุ่นน้องคนใหม่กันเพลินปาก
"เห้ย ไอ้กาน แกว่าปีนี้คนไหนเจ๋ง ๆ มั่งวะ" เพื่อนสนิทสะกิด รัตติกาลจึงเลิกนั่งเหม่อ แต่หันมาทำหน้างงใส่คนข้าง ๆ แทนเพราะไม่ทันฟังว่าโดนถามอะไร
"นี่ ๆ แกดูสองคนแถวหลังสุดจากขวาดิ" เพื่อนคนเดิมย้ำอีกรอบ แต่คราวนี้แถมด้วยสายตามีความหมายพิเศษ รัตติกาลจึงหันไปมองบ้าง ก่อนจะสะบัดหัวกลับมาอย่างเร็ว
"สุดยอดดดด หนุ่มแว่น!!! ขาวด้วย อุเกะสุด ๆ!!! " จากนั้นสองสาวจึงเริ่มบทซุบซิบที่เต็มไปด้วยคำศัพท์เฉพาะกลุ่ม ทำเอาเพื่อนผู้ชายที่อยู่โต๊ะหินข้าง ๆ หมั่นไส้ขึ้นมาติดหมัด ไอ้พวกโรคจิตเอ๊ย มองผู้ชายเป็นไม่ได้ต้องจับไปเป็นเกย์ หวังว่าสาว ๆ น่ารักของปีนี้อย่าได้มีอย่างไอ้สองตัวนี้หลุดมาเล๊ย เจ้าประคุณเอ๊ย หน้าตาก็ดีทั้งคู่แต่เสียชาติเกิดเป็นหญิงจริง ๆ
"น้องคนนั้นเค้าชื่อไรวะแก คนริมแถวน่ะ" รัตติกาลถามเพื่อนเกี่ยวกับรุ่นน้องที่เธอสะดุดตา แต่ก็โดนบุ้ยใบ้เป็นความหมายว่า ตูก็ไม่รู้ ฟังเอาเองสิ นั่นเพราะกำลังจะถึงคิวเด็กหนุ่มคนนั้นแนะนำตัวแล้ว
...ทว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง รัตติกาลกลับอยากขอให้มันไม่เคยเกิดขึ้นเลยเสียดีกว่า...
*****************************
เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กรอบตัวที่พบเจอมาตั้งแต่เช้า ทำเอาเขาใกล้สิ้นสุดความอดทนลงทีละน้อย ตั้งแต่เด็กมาแล้วที่เขารู้สึกว่าเสียงโทนแหลมของผู้หญิงช่างน่ารำคาญเหลือเกิน กระทั่งหนีไปเรียนมัธยมชายล้วน เสียงพวกนั้นก็ยังคงตามมาหลอกหลอนในรูปแบบของเบอร์โทรศัพท์คุ้นตาและไม่คุ้นตา แม้เพื่อนร่วมชั้นบางคนแอบเอาหมายเลขมือถือเขาไปขายกิน เบอร์ไม่คุ้นตาก็ยังเลี่ยงได้ บางคนสิร้ายกว่า มาเหนือเมฆโดยการยืมมือถือเพื่อนเขาโทรแล้วอ้างว่าเป็นญาติสาวของเพื่อน เปลี่ยนเบอร์กี่ค่ายก็ค่าเท่ากัน ในเมื่อไม่ยักมีโปรโมชั่นไหนจำกัดเพศคนโทรได้ว่าไม่รับเฉพาะสายจากผู้หญิง
ขนาดหนีมาเข้ามหาฯลัยคณะที่ได้ชื่อว่าขาดแคลนผู้หญิงสุด ๆ อย่างวิศวะ ยังมีเพศหญิงเป็นเพื่อนร่วมระดับซะสิบกว่าคน รุ่นพี่อีกชั้นปีละ เจ็ด เก้า และสิบสอง ทำไมไทยถึงไม่มีมหาวิทยาลัยชายล้วนบ้างนะ
เขาคิดก่อนจะลุกขึ้นยืน จับแว่นบนดั้งจมูกสูงโด่งให้เลื่อนกลับเข้าที่ เพราะถึงอันดับการแนะนำตัวของเขาเองแล้ว
"ชื่อรัตติครับ..."
และสิบห้าวินาทีหลังจากนั้นเมื่อรัตติแนะนำตัวจบ กลุ่มรุ่นพี่ปีสามต่างก็เริ่มส่งเสียงโห่ฮาผิวปากกันให้ลั่น โดยมีศูนย์กลางคือผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบตัวโคร่ง ยืนหน้าแดงก่ำและมีสีหน้าไม่พอใจอย่างมาก....ใส่เขา
*****************************
TBC...
*****************************
เพราะเห็นคุณคนนั้นอัพฟิคออริ เราเลยอยากอัพฟิคออริบ้างล่ะ อิอิ
มีสาปัคราวาดปกให้ฟิคออริเราด้วย กี๊ด
(แต่นิยายยังเพิ่งจะเริ่มแต่ง!?)
(แต่สำนักพิมพ์ยังไม่ได้เปิดเลยเหอะ!?)
จู่ ๆ ก็ได้ฤกษ์แต่ง เพราะฆ่าเวลารอเนมมารับไปประตูน้ำ 
เกิดอาการคุณมินลงตับ เพราะอ่าน Rasetsu no hana มากเกิน
555+
